Bu acı da boyumu kat kat aştı
Hüzünlerim bulutlara boy attı
Gözyaşı sular altında bıraktı
Halsiz kaldı kırık kanadım, Rabbim
Kirpiklerimde boncuk boncuk koptum
Ben sevdiklerimi yüreğime almıştım;
Onlar sırtımda yaşamayı tercih ettiler.
Gecenin adı çıkmış ayyuka...
Dünyanı zindan edenlerin rengine bir bak!
Sözden kan damlar mı hiç deme sakın!
İçlerinden biri var ki; ta ciğerlerime kadar işledi.
Son nefesinden düştüm.
Can şimdi
Gök yüzünde milyonlarca kuş.
Bir tabut taşıyorum
Eli, ayağı,
Kahkahası olan.
Gökyüzü tesbihinden kopmuşcasına
Tomurcuklarını döküştürüyor habire.
Canımın camlarından seyrediyorum
Yere çakılan kan/atlarımı...
Beyaz güllerin dökülme vaktindeyim.
Sırtımdan sırtımdan vuruyor aralık.
Sitemlenme çocukluğum
Hüzün kapadı yolları
Ağrılar sardı yılları
Sana kanat açmaz mıydım
Dolabın kapağındaki
Ah karıncalar
Güzel karıncalar
Hiç yoktunuz;
Bu evin yolunu nereden buldunuz?
Birdiniz onlarca oldunuz.
Bir insanı kırmanın ne demek olduğunu anlamak istiyorsanız
Yırtılıp, yapıştırılmış fotoğraflara bakın!
Eskisi gibi olabilmiş mi?
Parçaladığınızı, kırdığınızı
Biraraya getirseniz de
İlla
Ben
Sizden önce kazdım mezarımı
Kendi ellerimle attım toprağımı
Oturup başıma bir de ağladım.
Sizinki işin provası.
Bir arı ölmüştü evimde
Onu
Sevdiği yere, sevdiğim yere
Çiçeklere götürdüm.
Soğuktu
Ölen her şey soğuyor işte.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!