Annelik ömre armağan
Cennete kadar yolu olan
Bu yol zahmet
Bu yol rahmet
Kah gözyaşı, kah gül yağmuru
Anne ne yapıyorsun?
-Şiir yazıyorum.
-Tahmin ettim zaten.
-Anne şiir seni rüyasında görmüş.
-Evet aşkım, şiirin beni rüyasında görmediği gün yok ki.
Yüreğim her gece
Gözyaşımdan doğmuş
Sancılı bir bebek;
Ne avutabiliyorum
Ne uyutabiliyorum.
Annesizim.
Hep ''Başın sağ olsun'' dediler.
Yüreğin sağ mı? diye soran olmadı.
Asıl kalbimdeydi yara...
Giydiği beyaz mı kapattı
Rüyama geldiği yolları?
Asırlar oldu kavuşmayalı.
Kanat verin turnalar.
Bir şiirlikmiş can
Binlerce noktanın kemiklerinize atış yapılmasııyla, içinizde kıpır kıpır dolaşmasıdır aşk
Acı denen morgdan çıkarıp, güneşiyle bedeninize can getirmesidir aşk
Çile deryasında ölüp ölüp dirilmenize karşı verilmiş ödüldür aşk
Balkonumun müdavimi kumrularım
Evdekilerin ''Seninkiler'' dediği benim aşklarım
Hoş geldiniz diyorum
Dönüp yüzüme bakıyorlar
İçime ılık ılık akıyorlar
Bir avuç yem, bir tas su
Güllerle kuşları dans ettiriyorum
Bilinmedik sevmeyi aşılıyorum
Cennet romantizmini estiriyorum
Aşka, ebede gidip gelmiş biriyim
Ben bu dünyada değilim biliyorum
Hüzünden gece gölgemi peşime takıp
Aşkın güneşi doğmaya yola çıktım
Kalbim benden önde yürür, önce görür...
Avucumdaki dualı aşk ateşini
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!