Acının sesini kısmak için
Sabahtan akşama kadar müzik dinliyorum.
Gece oluyor
Başımı yastığa koyar koymaz
Acının nakaratı
Sağır ediyor kulaklarımı.
Acımın tek tanığı yine benim aralıksız...
İnsan, uyurken içinin acıdığını, yüreğinin yandığını hisseder mi? hissedermiş meğerse duyguları ete, kemiğe büründüğünde...
İnsanın duyguları ete, kemiğe bürünmüşse; bu, acısının tanığı sadece kendisinin olmasındandır...
Herkesin kalbi var da herkesin kalbinde duyacak kulak, görecek göz yok.
Sınırsız sevmeli diyorsun
Yağmur gibi yağan sevgime
Bir bardak suyu esirgedin
Çölünde gül nasıl serpilsin!
Cılız sevgini ben besledim
Mevsimlerden bahardın.
Umutlar yuva kurmuştu dallarına.
Boyunu seviyorduk çiçeklerinin.
Hayaller kuruyorduk birlikte.
Evin barkın olacaktı sevdiğinle.
Ömrüne salıncak kuracaktın çocuğun için.
Gözlerimde tütüyorsun akşamlara
Akşamlar can kenarında bekleme odası.
Buğulanan canıma adını yazıyorum
Şiirler şaha kalkıyor kalbimde.
Göğsüme küt küt vuruluyor
Ben nasıl uyuyayım şimdi,
Üstün, başın, kan,ter içinde.
AN KARA
Yüreğim daralıyor;
Bir kaleme kaç ceset sığar.
Denizde yaşayıp,
Beni anlayacaksan
Kendine tarafından değil
Benim tarafımdan anla...
Ya da bırak hiç anlama...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!