Masaya yatırılmışsın
Günlük elbiselerinlesin
Nefessizliğe kilitlenmişsin
Ölü bir gençliksin
Sanırım otuz üçündesin
Ahirete konu edilmişsin
Gün biter içine dönersin
Başlarsın dağınıklığını toplamaya
Aslında daha da dağılmaya.
Anlıyorsun ki
Dağınık sevmeyi öğreneceksin kendini.
Nasıl olsa misafir değil miyiz?
Allah'ım!
Nasıl olur da
Bu küçücük kalbin
Dünyalar kadar külü olur...
Martılara eşlik ediyorum
Kalbimiz ellerindeydi
Elbette kıymetimizi bilmeyeceklerdi.
Nitekim öyle de oldu.
Çiçekler taşınıyor mezarlıklara.
İlla
Dünya araya girince mi bilinir kıymet?
Kalp kaldırımlarındaki çilekeşler
Ömrüne, mutlu mesutluğa evsizler
Temmuzda içlerine kırağı düşer
Güneş ziyaret etse gözyaşı döker
Umutsuz umuda hamallık edenler
Dünyaya her sığamadığımda
Kalbimin dikişleri atıyor
İğne iplik elimden düşmüyor
Kuş omzumda kandan dal çekiyor
Bir yığın düşünce var masada
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!