Sessiz Duam Şiiri - Salih Sarıkaya

Kalbi yorulan bütün annelere…

Bilirsin,
Büyük cümleler söylemek değildir benim işim
Yine de,
Kalbimde biriken sözlerim var sana

Yorgunluk kaplamış yüzündeki ışığı
Seziyorum
Ama kolay gelmiyor dile
Bazı şeyler…

Soğuk içilen çaylar,
Yarım kalan filmler,
Kimi zaman telaşla,
Bazen unutarak kendini…

Oysa,
Taşıdıkların değil seni inciten bilirim
Duyulmamak ağır gelen…

Bir rutin gibi görünür günler
Belki de,
Yeni bir yol bulmaktır her sabah…

Görüyorum,
Büyük yükler altında
Yalnızsın gibi geliyor kimi zaman

Bilirim,
Senin de içinde bir çocuk var
Ferahlık isteyen

Avucumuzda emanet cocuklar
Ve senin kalbin de sahipsiz değil

Şimdi,
Biraz geri çekilip,
Duymak istiyorum seni
Hayat telaşı deyip geçmeden
Buradayım, sessizce…

Mükemmel yaptığın şeyler değil,
Varlığın hatıra bırakıyor çocuklara
Sade bir iz seninkisi,
Bu evin her köşesinde

İncelirken kalbin
Merhameti seçtin her seferinde

Defter yazıyor,
Çocukların saçını örüşünü değil sadece
Kalplerini de nasıl şefkatle tuttuğunu

Bazı anlar oldu,
Oradaydık ama ulaşamadık birbirimize
Yine de,
Eksilmedi hiç değerin

Bugün daha iyi görüyorum
Yanlışları değil, emeğini…

Duyuyorum,
Kalbin alarm çalıyor bazen
Kaybolmasa da yüklerin
Hafiflesin istiyorum ağırlığın
Çözülsün yalnızlığın
Yanındayım ben

Bilirim,
Duvarlar değil ayakta tutan bizi
Geceyarısı gelen sessiz dualarındır