Sessiz Duam Şiiri - Salih Sarıkaya

Kalbi yorulan bütün genç annelere…

Bilirsin,
Büyük cümleler söylemek değildir benim işim.
Yine de,
Kalbimde biriken sözlerim var sana.

Yorgunluk kaplamış yüzündeki ışığı
Seziyorum
Ama kolay gelmiyor dile
Bazı şeyler…

Soğuk içilen çaylar,
Yarım kalan filmler,
Kimi zaman telaşla,
Bazen unutarak kendini…

Oysa,
Taşıdıkların değil seni inciten bilirim
Duyulmamak ağır gelen…

Bir rutin gibi görünür günler.
Belki de,
Yeni bir yol bulmaktır her sabah…

Görüyorum,
Büyük yükler altında
Yalnızsın gibi geliyor kimi zaman

Bilirim,
Senin de içinde bir çocuk var,
Ferahlık isteyen

Avucumuzda emanet cocuklar,
Ve senin kalbin de sahipsiz değil

Şimdi,
Biraz geri çekilip,
Duymak istiyorum seni
Hayat telaşı deyip geçmeden.

Buradayım, sessizce…

Mükemmel yaptığın şeyler değil,
Varlığın hatıra bırakıyor çocuklara.
Sade bir iz seninkisi,
Bu evin her köşesinde.

İncelirken kalbin,
Merhameti seçtin her seferinde.

Defter yazıyor,
Çocukların saçını örüşünü değil sadece,
Kalplerini de nasıl şefkatle tuttuğunu.

Bazı anlar oldu,
Oradaydık ama ulaşamadık birbirimize.
Yine de,
Eksilmedi hiç değerin.

Bugün daha iyi görüyorum,
Yanlışları değil, emeğini…

Duyuyorum,
Kalbin alarm çalıyor bazen.
Kaybolmasa da yüklerin,
Hafiflesin istiyorum ağırlığın,
Çözülsün yalnızlığın,
Yanındayım.

Bilirim,
Duvarlar değil ayakta tutan bizi,
Geceyarısı gelen sessiz dualarındır.