İçimde dağılan bir yer var,
Derinlerde saklı.
Görmeye cesaret edemediğim,
Adını koydukça uzaklaşan.
Teknedeki yansımam geliyor karşıma,
Yaklaştıkça dağılan bir iz gibi.
Her ısrar,
biraz daha bulandırıyor.
Güzel olanı sahiplenmek,
bozulanı gizlemek istiyor ruhum.
Kim bilir,
belki de bıraksam tutmayı,
akış dağıtacak
üstüme çöken o tortuyu.
Suya düşen her renk damlası,
biraz daha dokunacak
içimde sessizce duran
o derin kıyıya.
Ve şimdi merak ediyorum,
akıştaki dalgalar
neden ürkütmüyor
eskisi kadar?
Ya da,
kabul sandığım
yorgunluk mu
sadece...
Kayıt Tarihi : 9.06.2026 11:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!