Kapalı Sandık Şiiri - Salih Sarıkaya

Şimdi bir gece yarısı.
Eski bir dosya var önümde.
Yıllardır kapalı sandıklarda
yanımda taşıdığım.
Üstünde kendi adım yazan,
hiç bakamadığım.

Ama bu kez,
hikâye değil,
tanıklık bekleyen.

Yıllarca,
yazılacak yeni hikâyeler vardı.

Yıkılmış şehirler.
Yarım kalmış hayatlar.

Mülteci kamplarında
çadırlardan dışarı taşan
çocuk gözyaşları.

Çöl rüzgârına karışan
sessiz bekleyişler.

Hep bir sonrakine koştum.

Simdi önümde kendi dosyam.

İlk defa,
suyun yüzeyinde
kendime rastlar gibi.