İlk Damla Şiiri - Salih Sarıkaya

Kendimden vazgeçme eşiğinde
teknenin önünde durdum öylece.
Ve suya baktım
Bir şey kıpırdadı kalbimde

Ve şimdi,
Yeni şeyler eklemek değil niyetim
Sadece,
Dürüstçe yansımak kendime…

Fakat,
içimde bir bekçi var
her eğri çizgiye koşan.
Gözlerim kusura takılıyor,
renkler, renkler
dağılıveriyor yine…

Halbuki görüyorum,
olan da, olmayan da
değil benden ibaret…

Hâlim olsa da bulanık,
desenler yerini bulacak…

Bilmek kolay da,
Kabul,
Kabul zor geliyor şimdi…

Ve işte,
öylece bakıyorum!