O gider, kalır yalnızlık.
Yorgan olur, uyku olur.
Kim giderse gitsin,
Uyandığın sabah olur,
Ne yaparsan yap,
Giden dünde kalır.
Arkadaş dediğin;
işi düşünce arayan,
Dost dediğin ise;
işin düştüğünde
çekinmeden arayıp
rahatsız edebildiğindir.
Ben, bende iyiyim.
Almayın.
Dövün, kızın, bağırın, çağırın…
Acıtabildiğiniz kadar acıtın canımı.
Eziyetlerin en beteri olsun fark etmez.
Hissetmem acısını.
Ey asil yalnızlar!
Kendinizi sevmeye doymayın.
Yeni heyecana telaş yok.
Önce kendinizi yenileyin,
Buna biraz çaba gerek,
Biraz da sevgi gerek.
Özlenen bilse
Bu kadar özlendiğini,
Prangaları koparır,
Parmaklıkları büker,
Kapıları kırar,
Dere tepe aşar,
Gözlerindeki o korkuyu sil çocuk.
Yoksa çocukluğunu yaşayamazsın.
Eğer korkmaya başlamışsan;
Büyüyorsun demektir.
Büyüme!
Aldım selamını, gönlümün sandığında sakladım.
Orta yere bırakılacak gibi değildir. Yanar, yakardı.
Hep orada olacak, sıcaklığıyla ısınacağım. Evet...
Yanımda olmadığın sürece, bendeki sen'e sarılacağım.
Her insan biraz deniz gibidir.
Mavisine bakıp da mutludur sanma,
Sana içini dökse boğulursun...
Dışarıdan bakanlar, iyi biri olduğumu asla düşünmez.
Aklı olan bu soğukta dışarıdan bakacağına merak etsin,
Kapıyı çalıp buyursun içeri. Evdeki hesap bambaşkadır.
Bazı insanlar çay kadar keyif verirler.
Onlar geldiklerinde aklınıza çayınızı tazelemek gelmez.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!