Yabancısı değilim oraların.
Suda taş yüzdürmeye çalıştım,
Çıplak ayakla nehir kenarında koştum.
Benim de ayağıma çivi battı,
Ben de hemşirelerden korktum,
Ben de uçaklara el salladım,
Gecenin karanlığında veda ettim sana, karanlığımdın.
Senden uzaklaştığım her adımda hava aydınlanıyordu.
Ne güzel yağıyorsun gökten,
Gözlerimden damlar gibi,
Sessizce dinliyorum sesini,
Uslu bir çocuk gibi.
Yağmur olup, düş saçlarıma,
Yine sana yazıyorum, büyük bir şevk ile..
Hava yağmurluydu bugün..
Defalarca eve gelip gitmeme rağmen,
her evden çıkışımda şemsiyesiz çıktım.
Yağmurdan köşe bucak kaçardım eskiden
İyi biri olsaydın, zaten rastlamazdın bana.
Bilirsin, ancak zıt kutuplar birbirini çeker.
Hem söylediğim, hem de söyleyemediğim kadarını anla.
Yüzünü görmeyi özledim, kapının önüne kadar geldim.
Sen de bi zahmet aç pencereni vicdansız, zalım, uyuz.
Hayat böyledir işte... Bir zamanlar;
Senin için dünyayı bile yıkarım dediğin insanın,
şimdi ise Dünya başına yıkılsın istiyorsun.
Göreceğini gör, yaşaman gerekeni yaşa.
Şu anda yaşadıklarını göremeyecek olabilirdin.
Yaşamak istediğin ne varsa hiç bekletme.
Gözü açık gidenlerden olma, kaybeden olma,
İstediklerini elde edene kadar bırakma peşini.
Peşinden koştukların elbet tökezleyip düşeceklerdir.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!