- Atletinin rengi sarardıysa ve bunu fark etmiyorsan; yalnızsın.
- Evden çıkarken aynada kendine bakmayı unutuyorsan; yalnızsın.
- Üç gün üst üste aynı kıyafeti giydiğinin farkına varmıyorsan; yalnızsın.
Serin rüzgârlar esiyor.
Ağır adımlar eşliğinde ilerliyor saniyeler.
İlerliyor zaman sabaha doğru.
Karanlık gecemiz sabahı bekliyor.
Hüznün mutluluğu beklediği gibi…
Zaman benim için önemliydi, katlanıyordu param
Eninde sonunla öleceğim, ömür satın alınsa keşke
Ne yapsak da birkaç sene ömür alsak Azrail’den
Geniş arazilerimiz, güçlü arabalarımız bizsiz olmaz
İnekler süt veriyor nasıl olsa, öküzler de çift sürüyor
Ne kadar “Zenginsin” deseler de bilirim insanlığım fakir.
Açılmıştı gözlerim bir sabah seherine
Ruhum yine derin yorgunluklara gömülmüş.
Adım atamaya mecal yok..
Çıkıyorum evden dışarı..
Ruhum benden geride geliyor sanki..
Beden zinde, Ruh yorgun...
Özümüzden gidince çukurlara düştük,
Elimizden tutanı yanımıza çektik.
Sevmek neymiş? Burada anladık.
Üsttekiler kaybetmişti, biz bulduk.
Daha neler göreceğiz bu saatten sonra...
Kalp dayanır mi bilinmez ama,
Bir kere açmışız kollarımızı...
Ne gelirse gelsin deyip, bekliyoruz.
En çok fedakârlık yaptığından alırsın en ağır darbeyi,
En çok sevdiğinden alırsın, en az sevgiyi.
Hiç sevmediğin, senin için ölürümler yapar,
Sen ise sevilmediğin insana ölürsün.
Görmezlikten gelme değil.
Görme, tanıma, bilme...
Unut.
Olmazsa sil.
Yine olmazsa format at.
Daha da olmazsa,
Her akla gelen başa gelmiyor,
Günlerdir aklıma geliyorsun,
Neredesin, söyle?
Söyle de...
Yollarına çıkayım,
Gözlerine bakayım,
Kapıya kadar geldim ellerim boş,
Az zahmet edip de karşıma çık,
Bıktım anahtarla kapı açmaktan.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!