Bir dinleyen olsun beklemedim,
Koydum başımı kendi omzuma,
Kendim konuştum, kendim dinledim,
Sözümü kesip derdini anlatan olmadı,
Halimi, kendimle sohbetimi, pek sevdim.
Ey hayat...
Çocukluk bittiğinden beri sırtımdan indiğin yok.
Az müsaade et de, iki yudum soluklanayım.
Yaşanılanları tek kalemde sildi, dedi bitti.
Bir anda gözümde o kadar küçüldü ki, sanki bitti.
Sonra ilaçladım kendimi, zehirlendi, geberdi gitti.
Sıradan bir insan gibi görebilirsin beni, bunu kabul ediyorum.
Herkes gibi senin de bir sürü sevenin, birçok bekleyenin vardır.
Ama unutma! ..
Alfabedeki her harfin yeri ayrıdır, biri diğerinin yerini tutamaz...
Her sevgiyle uzatışımızda elimizi,
Biraz eksildik,
Az daha eklediğimizden sildik.
Her gün biraz kendimizi,
Gönüllerden sildik.
Ne de yaptığımızı bildik.
Senin için canla, başla çabalamak zoruma gitmedi.
Çabalarımdan hiçbirini hak etmiyor olmandı zoruma giden.
Bu saatten sonra dua bile olsan, amin'im yok sana.
Merak etme, iş yorgunluğunu kapı ardında bıraktım.
Burada yalnız sen, yalnız ben, yalnızca biz varız.
Kapatma ışıkları, sadece seyredeceğim seni, dokunmadan.
Yağmur damlalarının sesleri geliyor pencere önünden.
Radyoda Sezen çalıyor yine, 'Yarim keskin bıçak' diyor.
Aklımı gelmiyor sana gelirken, dua et gelmesin.
Al beni, kitabına ayraç yapsan da olur.
Okurken düşürme elinden.
Beraber gezelim sayfaları,
Yorulduğunda ört sayfaları üzerime.
Yeniden geldiğinde kaldığın yeri hatırlatayım.
Yeter ki oku... Yeter ki al beni...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!