Yalnız yaşamak güzel de,
Yalnız üşümek koyuyor.
Ne elini cebine koymak,
Ne de battaniye ısıtıyor.
İki kişilik üşüyorum...
Gece gündüz düşünmek bazen yetmedi,
Onu bir gün yaşamak, yıllar oldu hala bitmedi,
Yanımda kal, diye rica edebilirdi, etmedi,
Yaşlandım, gözlerimin önünde hala, gitmedi.
Bir tek yüküm olsun,
O da yüzünün omzumda oluşu...
Ağırlığını hissetmem,
Daha hafiflerim,
Kanat olursun bana...
Gitmek istemediğimi mi sanırsın?
Gittim, az uz değil, alabildiğine...
Sonra dönüp durdum ve baktim ki,
Yol sensin, sensiz bir yere gidilmiyor.
Kaçan danalar bile
Bayram bitmeden geri döndüler.
Sen hâlâ dönmedin.
İnsan olmak,
Bu anlamda kötü bir şeydir.
Mesela sen,
Cehennemde bol bol yer var!
Beni üzmeye çalışan herkese,
Gösterdiğim adres bu olmuştur.
Sen de bu tür insanlara,
Tahammül etmeyi bırakıp
Cehenneme yolladıkça
Geri alınmıyor bazı şeyler,
Kaybettiğin zaman,
Verdiğin değer,
Döktüğün gözyaşı...
Afiyet olsun demiştin
İnan, mideyi kandırmak için yiyorum.
O sofrada sen olmadıkça
Hiçbir şey afiyet olmaz bana...
Kasım'da aşk başka mıdır bilmem.
Ama biz Aralık'sız sevelim ki
Ocak'ımız yanmasın. Tütsün...
Kutlayalım Şubat'ta sevgililer gününü,
Kıskanalım Mart’ta sevişen kedileri
Nisan’da yaşayalım baharı, çiçek kokalım,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!