Unutmak diye bir şey yok
Unutamazsın,
Kabullenirsin sadece
Yokluğuna alışmaya çalışırsın
İnsan gökyüzünü nasıl unutabilir ki
havayı, suyu, toprağı
hani nasıl bakarsa öyle görür ya insan,
yüreğiyle bakanın gözleri kör olmuş kaç yazar...
insanın yüreği kaldırım taşları gibidir
üzerinden ne kadar çok insan geçerse
taşlar yerine o kadar sağlam oturur.
Artık anlamını yitiren değerler var heryerde
Gözümde küçülen insanlar var yığın yığın
Değerlerler sıfırın altında can çekiyor
Nerde o mutlu insanlar,
Nerde o zengin yürekler...
Uzaksın şimdi;
hep öteden öteye hasret çektiğim
memleket gibisin.
Ömrüme koyduğum tek hece,
başı sen, sonu sen…
Alacasına yalnızlığın karanlığında,
Yorgunluğu var gecenin gökyüzünde
Güneşin ayrılığı koyuyor belli
Ayrılık dedikleri bu olsa gerek
Oysa her şey yerli yerinde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!