rengini yokluğundan alıyor yalnızlığım
siyahı, kör eden bir dünya senin yokluğun
kutup yıldızı gibiydin,
her kayboluşumda yalnız seni bulmak istedim.
insan umutla bağlanır hayata
umut etmek için inanmak gerekir
inanmak için sevmek,
ve sevmek için yürek gerekir.
yaşamak için sebep çok
hayat koca bir yol unutma
bazen mecbur kalırsın gitmeye
kalacak yerin kalmamıştır artık
ve teselliyi başka yerlerde ararsın,
buraya kadarmış her şey deyip
öylece umuda yol alırsın.
İnsan yüreğini ortaya koydukça, daha çok ortada kalıyormuş meğer.
Öldüğüm zaman önce yüreğimi bağışlamak isterim.
Sana olan sevgim başka bir bedende can bulsun diye.
gidişinden alacaklı
yokluğundan ise hep şikayetçiyim,
dön artık ve ödet kendini.
İs kokan bir tren çığlığı çarpar geceye
bilirim… bu şehirde bütün ayrılıklar
tütün kokar, tozlu sokaklarda unutulmuş zaman gibi
bir kadın yüzü kalır geriye — gölgelerden
Hiç unutmam dediğin bir insanı
gün gelince unutabiliyorsun
hayat sana bu kararlılığı öğretiyor
ve bi gün biri gelip tüm gidenleri unutturabiliyor.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!