Ey kalbimin ıssız gecelere açılan kapısı,
Küller içinden doğacak güneşi bekle.
Çünkü her karanlık
Kendi ışığını rahminde taşır.
Toprak suskun görünür,
Birine çamur atmadan önce birkez daha düşünün çünkü atılan çamur herzaman kirli ellerden çıkar.
Bir gölge sarktı zamanın eşiğinden,
Gözümle değil, kalbimle gördüm.
Bir yalnızlık çivisiyle geceden
Çocukluğumun suretini ördüm.
Bir avuç toprak…
Zaman geriye aksa bir damla gibi,
Gözlerimde kaybolan rüyaları arardım,
Tozlu sokaklarda koşar,
Yeniden bulurdum kaybolan zamanı.
bir yolu olmalı insanın
birde bekleyeni
bak o zaman ne kadar güzel olurdu
bu yolda yürüyebilmek
gidipte geri dönebilmek.
Gelincik kuşu gibi narin yüreğim,
Rüzgârla savrulur gurbet yollarında.
Hasretin ördüğü ince bir hüzün,
Her adımda içime siner usulca.
Bir türkü dolanır akşam vakti,
Gidenler çok iyi bilir,
Sen hiçbir zaman giden olma
Çünkü yükü çok ağırdır gitmelerin
Bırak giden gitsin, yeter ki sen kalmayı bil
Terkedilmek ayıp değil kalmaktır aslında bütün mesele
Gururundan daha güçlü ne var ki? üzülme gitti diye
neleri harcadım bir bilsen,
nelerden vazgeçtim senin için
yüreğimde ki yangın yalnız senin yüzünden
gel söndür şimdi, söndürebilirsen
bir gidiş = bir yalnızlığa eşdeğer
yokluğundan öte köy yok artık
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!