Yüreğimin en ücra yerindesin.
Kimsenin bilmediği, dokunamadığı...
Ne kelime var sana anlatacak,
Ne de suskunluğumda yer kalıyor başkasına.
Bir gülüşün yankı olur içimde,
"Geceye Dair"
Sessizliğin koynunda büyür bir hüzün,
Yıldızlar, unutulmuş dualar gibi serilir göğe.
Kentin üzerine düşen yalnızlık belki benden hediye,
Her sokak, içimdeki kırık bir dizeye benzer.
Sessizlik örter şehri yavaşça,
Bir yıldız düşer, içimden bir parça.
Rüzgâr, eski bir şarkı fısıldar kulağıma,
"Unutmak ne zor, hatırlamak daha da..."
Kaldırım taşlarında yorgun adımlar,
Dağlarda yürüdü çıplak ayaklı asker,
ekmeği yoktu, uykusu yoktu,
ama kalbinde kocaman bir güneş vardı.
O güneşin adı: Hürriyet!
O güneşin adı: Vatan!
Güneş hepimizin üzerine doğsa da öylece
Çoğumuz karanlıkta kalırız nedense
Güneş mi bizi aydınlatan
Yoksa Karanlık mı bizi güneşe mecbur kılan
Güneş var olmuş kaç yazar
Kendi karanlığında yok olmuşsan.
Azar azar yaşayacaksın bu hayatta
Bir avuç toprakla, bi yudum suyla,bi nefeslik havayla...
Gülüşlerine bahar gelmiş
çiçek saçıyor gamzelerin,
seni sevmek,
bahara yenilmekmiş.
Yaşamak,
Gülüşünde,can vermekmiş...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!