Var mıyım ki yok olayım
Hayat dediğin bir sis
Beni bende koymuyor
İçimde hissettiğim bu his.
Kendime her baktığımda
İmkânsızlıklarıma imkân ver Ya Rabbi,
Ben yokluk denizinde bir damlayım.
Sen diledin var oldum,
Sen dilersen var olur her şey.
Gönlümün kilidini açan sensin,
Bizde gizlenmiş bir Allah sesi var,
Ona kalp diyoruz, sırla dolu dar.
Her vuruşta “Ben buradayım” der,
Duyanlar bilir, aşk ile yanar.
Nefsin gürültüsü perde çekse de,
Aşkınla geldim kapına
Yandır döndür dergahına
Kıymazsın sen evladına
Yetişsene ey Rufai
Düştüm aşkın narına
Ruhum içli bir türkü
Bedenim ruhumun ezgisi
Ey bestekârım, usta sensin
Üflediğin ruhunla ruhuma erensin
Sazım sensin, telim sensin
Varlık senden, yokluk senden
Aşk da senden, aşkın bedeni de senden
Gönül senden, gönlün içi de senden
Canı verdin, cananı da gizledin
Doğdum doğalı ben kendimi bir viranede gördüm
Attım aklı, unuttum bildiğim ne varsa
Gülünüm senin, dikenimle yola düştüm
Seninim işte , gönlümü aldım sana geldim.
Niye geldin deme bana sen çağırmasan gelemezdim
Dünya girdap , halim harap
Senden görünür bana mehtap
Bir sensin hakikat bildiğim
Senden gayrısı hep Serap
Senin aşkınla artmaktadır yalnızlığım benim,
Bir dağ gibi çöker içime, sığınmaz hekim.
Ne dost anlar, ne de yol taşır bu derdi,
Gözyaşım konuşur, suskun kalır kelâm benim.
Aşkın bir ateş, gönlümde köz olur,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!