Sultanım al dönüştür beni aslım sana emanet
aciziz şaşırıyoruz , nefiste yok merhamet
Dosttan haber yok her yerde Muhannet
Ahir zaman çok zor, yârim bana bir himmet
Girdim kutlu yoluna dedin bana sabret
Bastı karanlıkta bir bölük zehir,
Gönül bahçeme çöktü binbir fikir.
Sustum, direndim, her akrebi silerken,
Arındı kalbim, yeniden güle döndü derken…
Güller arasında seni bensiz gören olmuş
Ben bülbüldüm aşkından,beni nâdan bilen olmuş
Dikenine razıyım gülün, gülüm benden kaçmasın
Sahip çıksın kalbime , içinde başka bir gül açmasın
Ne ben beni bildim
Ne ben bende beni
Bir bilinmez deryadayım
Derya bilmez bende beni.
Gölge sanır beni gözler
BULAMADIM YARİN RESMİNİ
UNUTMUŞUM DOSTUN İSMİNİ
YARABBİ BEN BU CİSMİMİ
BEN BU HALİMİ KİME ANLATAYIM
GÖZÜME İNMİŞ PERDE
Ben sana gelmedim belki
Ama senden de gitmedim
Her emri dinlemediysemde
Emre itiattsizlik etmedim
İçime verdiğin nefis ile her daim savaştayım
Ben sandım ki bildim beni,
Bir isme kandım, unuttum seni.
Surette vardım, sîrette kayıp,
Ben, bende yokum hep bir garip.
Aynaya baktım, yüz değil perde,
Kendini anlatmak beyhude çaba
Sağıra söz kâr etmez gönül
Var sen sus , yüreğinde yaşa
Kimseye kendini anlatma gönül
Aşamayan bilemez kendi yolunu
Ben yolda viran oldum, bir garip avareyim
Selde kurak benim, gülde diken benim
Çöldeyim, yağmuruna ihtiyacım var
İçimde bir hasret var, bildiğin gibi değil
Kırılmış bir aynada yüzünü arar gibiyim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!