Bu neyin boşluğu
Bu canıma batan da nesi?
Suskun bir ağıt gibi
İçimde yankılanan sesi…
Ne sevdim, ne de unuttum,
Sevda yolunda yandım kül oldum,
Aşkınla baharda gül oldum.
Her nefeste sana kul oldum,
Senden gayrı dileğim, çağırırım.
Bir bakışın cihanı değiştirir,
Bir derdim var, derdim nedir bilmem
İçimde bir yangın, külünü silmem
Neyleyim gönlümde susmayan sesi
Geceye sorarım, cevabı bilmem
Dünya bir handı, ben yolda kalan
Cümle Cihan olsa malın
Yardan ayrı ne olur halın
Bunca hengamede ol sen yalın
Eğri günde de dik dur gönül
Çık meydana bir salın
Sarılsam da dikenlere, küsmedim güle,
Çünkü bildim, O’ndan gelir her çile.
Aşk, gülü solmadan sevdayı almaz,
Can, yoklukla yoğrulmadan yola dalmaz.
Ben gülü koklamam, kokusuz deme,
Aşık var aşığı aşkından utandırır
Aşık var aşığı aşkından usandırır
Dert çekemeyen gönüle hiç aşk girer mi
Aşk girerse bir gönülde hiç dert biter mi
Gül vardır bahçenin baş köşesinin sahibi
Dünya içinde dünyadan uzak
Ahret dışında ahretin içinde
Biçare biçimde
Ayrı bir hayat yaşıyorum bir biçimde
Gönlüm sükût eder, dilim suskun
Efendim yürekten bağlıyım sana,
Himmet edersen olurum Baha.
Seninle el sürerim ateşe hara,
Yangınım bol olur ama olmaz yara.
Sende bulur gönlüm ne varsa çâre,
Gönlünde yara olana,
Kendini sızı içinde sunar her şey.
Gözyaşıyla yoğrulana,
Gül bile diken gösterir her şey.
Kalbi gam ile dolana,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!