Hüznüm senden görülür
İçim özüm çözülür
Derdim senden bölünür
Sen yanımda oldukça
Cahil olsam okurum
Sergeni sorarsan kendi halında
Hüznü içinde, yükü omzunda
Bedeni meydanda ruhu darda
Yoluna düştü, kendinden firarda
Sergeni sorarsan aşkın çukurunda
Yaşlanıyorum sevdiğim
Baksana saçlarım siyah beyaz
Oysa ne kadarda küçüktük dün
Tüm telaşlardan uzak
Duruluyorum sevdiğim
Madde kayığından in
Mana denizine dal
Aranarak bulunmaz bu hal
Arıdan hiç incinir mi bal
Sevgiyle kal, sevgiyle kal..
Gel de sor beni gece yarısı,
Dertlerin içinde aşkın yarası.
Sensin gönlümün tek sevdası,
Ömrümde en güzel baharımsın benim
Adını anarken titrer dilim,
Nefis yoklarken günde yetmiş bin defa,
Dönemeyiz, sözümüz var Yaradan’a.
Zevk ü safâ hoştur, bilirim amma,
Zevk ü safâyı vereni unutmam asla.
Olsun, biraz eksik kalalım biz burada,
Anlaşılmak gibi bir derdimiz vardı,
Nice sözle yandık, nice lafla arındık.
Zannettik ki gönlümüzü kim anladıysa,
O, bizi bize Rabbimiz gibi tanıdı sandık.
Sözle varmak istedik mânâya,
Bu ömür bize ne kadar yeter bilmem
Ama ahiretine talibim
Vermeye hazırım herneyse talimim
Savunmasızdım ben,
Seninle kuşandım.
Aşk meydanına inip,
Nasibime düşeni aldım.
Söz dinlemez, hâl bilmez
ATEŞLER İÇİNDEYİM, ÜŞÜYORUM
DÜZ YOLDAYIM DÜŞÜYORUM
ÇAREM NEDİR BİLMİYORUM
BEN BENDE DEĞİLİM BUGÜN
KARLAR YAĞAR BUZU TUTMAZ
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!