Ey sevgilim;
Gel de gör, ne oldu bana,
Yokluğunda…
Gün, güne benzemedi artık,
Sabahlar ışığını unuttu.
Bir senin adını andım her seher,
Bir de içimde büyüyen sükûtu.
Ey sevgilim;
Sen gideli mevsimler değişti,
Ağaçlar çiçek açtı yine.
Ama gönlüm bir kış akşamında kaldı,
Kar yağdı da erimedi içine.
Bilmezdim hasretin bu kadar derin,
Bu kadar sessiz yanacağını.
İnsan ateşi görür de sakınırmış,
Ben senin yokluğunda öğrendim yanmayı
Kayıt Tarihi : 27.06.2026 01:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!