Seni Sevdim Şiiri - Sempatiksair Emrah

Seni sevdim...

Bir dağın sabrı kadar sessiz,
bir denizin derinliği kadar tarifsiz sevdim.
Adını gecenin koynuna bıraktım,
yıldızlar sen diye parlasın diye.

Seni sevdim...

Ne bir baharın gelip geçici çiçeği gibi,
ne de rüzgârın savurduğu yaprak misali.
Kök saldın içime;
toprağım oldun,
yağmurum oldun,
suskun dualarımın kabulü oldun.

Bir gülüşün vardı,
ömrümün bütün karanlıklarını susturan.
Bir bakışın vardı,
binlerce kitabın anlatamadığını anlatan.

Seni sevdim...

Öyle ki;
hasretini yük ettim omuzlarıma,
şikâyet etmedim.
Yokluğunu ateş bildim,
yanmaktan vazgeçmedim.

Çünkü bazı sevdalar kavuşmak için değil,
ömür boyu taşınmak için iner insanın yüreğine.

Ve ben seni,
bir ömrün son nefesine kadar saklanacak
en kıymetli sır gibi sevdim.

Eğer bir gün adımı unutursan,
rüzgâra sor...
O sana benim hâlâ seni sevdiğimi fısıldar.

Eğer bir gün sesim kaybolursa,
gecelere bak...
En yalnız yıldızın ışığında
yine beni bulursun.

Çünkü ben seni,
gelip geçen zamanlar gibi değil;
ebediyeti özleyen bir dua gibi sevdim.

Seni sevdim...
Ve bu, hayatımın en güzel yarası olarak kaldı.