Senden ayırma beni Şiiri - Mustafa Çap

SENDEN AYIRMA BENİ
Seni sevmek hayatta en öldüğüm yerde yeniden dirilmektir
Sensizligi düşlerken bile, ne tufanlar gördü bu gönül bilemezsin.
Gelde dindir içimdeki tufanları
Selamete erdir sensizliğin içimde harab ettiği memleketi
Haylaz bir çocuk oluyorum seni düşününce
Gelde sevindir senle çocuklaşan kalbimi
İçimdeki senden ayırma beni
Gönlümün dergahında yüzümü çevir kendine,
Cemalinle aydınlat içimdeki karanlıkları
Yusuf'un atıldığı kuyuda kimsenin duymadığı bir haykırışım.
Duy sesimi
Dindir amansız çığlıkları bağrımdan.
Sanırsın ki İbrahim'in Mazlum oluşudur yada masumca bakışlarıdır ateşi söndüren
Oysa ki ilahi bir sevgidir ateşi selamete erdiren.
Sen ilah değilsin ama,
Dindire bilirsin içimdeki Mengü ateşi.
Muhammed'i bir dua olurum sensizliğin hüznünde
Kuytu bir köşeye çekilip
nazlı nazlı içimde var ettiğimsin,
benimle yaşayan içimdeki diğer bensin.
Nasıl anlatayım bilmiyorum ey yar
Sen beni benden alıp, kendinde var edensin.
Gelde seni benden ayrı etme,
Gelde okşa içinde senden öte hiçbir şey olmayan yüreğimi
Gönlüm, gözlerindeki gökyüzüne daldı
Güneşten ateş çalan saçlarınla ısıt içimi.