Aşkın Yolu Şiiri - Mustafa Çap

AŞKIN YOLU
Sen olmasan nereye giderim, nasıl yürürüm bilmiyorum
Bir yolsun Sen, kendime vardığım, aşkı bulduğum
Hani ayaklarımın altına ateşler sersen,
Yine de düşmek istediğim bir yol
Belki milyon defa kendini levm etmiş bu arsız beni
Şimdi aşkına vuslat yola seveyim
Uzatsam elimi yanacağım biliyorum
Aşk zaten yanmak değil mi.
Cehennem ateşinin sıcaklığını taşıyan günahkar bedenimi
Aşkının ateşiyle kavur.
Öyle bir ateşe at ki, içimdeki cehennem yangınları soğusun
Gönlümü sana teslim ettim ey Aşkın piri
Sendeki derya'ya kaygısız attım kendimi
Aşkın vadisinde beni yalnız bırakma
Yol bilmez, kaybolurum
Züleyha gibi kör olmaya razıyım
Yeter ki gözlerimin dokunduğu sen ol
Aşkı bilmeyen, tatmayan nefsi neyleyim
Muhammed'i bir edayla teslim olmayacaksa
Taif'in bütün taşları bana atılsın
Zekeriya misali ikiye bölsen de gövdemi razıyım
İsmail'in minik kalbindeki, iblisleri bile susturan edeple sevemeyecekse
Ebu lehep gibi kurusun bu gönül
Denizi ikiye bölen, küfrü yutan asa değildi
Aşkın dokunuşuydu,
Musa'ya bütün yolları, Yusuf'a kapıları açan
Ve istersen çağırma al beni
Bu gönül İsa gibi kabullenmeli seni
Yoksa cehennemde bırak beni.
Şiir: Mustafa çap