Mustafa Çap Şiirleri - Şair Mustafa Çap

AF ETME BENİ
Mahcubiyet içindeyim.
Lal misali susmuşum artık
Her kavgada yenilmiş, iyice yorulmuşum
Ziyan olmuş bu hayatın tek suçlusuyum
Ömür boyu pişmanlıklara sürgün ettim aklımı.

AĞLA EY ÇOCUK
Filistin'deydi zulmün katran elleri.
Güneş vardiyasını terk etmiş,
Ay gökyüzünde çakılı kalmıştı.
Yeryüzü tamamen hüzün yüklemiş, acı rengindeydi toprak
Bulutlar dolmuş taşımıştı artık

AKLIMDAKİ SEN
İçime attım kendimi
Gecenin tenhasına gömdüm
Ne olacağım belirsiz
Mahşer korkusudur çünkü sensizlik
Bir ben varım yanımda

AŞKIN BEDELİ
En güzel şeydir aşk,
En büyük korkudur da aşk
Güzel şeye sahip olmak, korkusuyla beraber gelir
Aşkın bedeli ağırdır
Ve her aşık olan öder bu bedeli

AŞKIN YOLU
Sen olmasan nereye giderim, nasıl yürürüm bilmiyorum
Bir yolsun Sen, kendime vardığım, aşkı bulduğum
Hani ayaklarımın altına ateşler sersen,
Yine de düşmek istediğim bir yol
Belki milyon defa kendini levm etmiş bu arsız beni

Hep bir uçurum vardı gözlerinde,
Bir mavi boşluktu
Hani gözlerine dalsam, orayı Dünyam yapsam
Aydınlığa boyansam diyordum ama olmuyordu işte
Kapatsan gözlerini, Büsbütün karanlık çökerdi bağrıma.
İlk defa anladım sevmenin acı verdiğini

AŞK YALAN SEVDA YALAN
Son Bir şiir yazayım,
İçimi kalemin mürekkebiyle son kez anlatayım kağıda
Sanırım zamansız sevdik,
Zamansız geldik birbirimize.
Sanki asırlar koymuştuk aramıza

AYRILIĞIN ŞİİRİ
Karanlıkta gölgeler büyüttüm sokak lambalarıyla
Yokluğunu türkü yaptım, göğsümü çatlatarak okudum
Ahh benim girdabım
Dönüp dolaşıp içinden çıkamadığım
Yada içimden çıkaramadığım

BİR DİYARBAKIRLIYI SEVMEK
Diyarbakır'da çocuk olmak,
Dicle'nin kıyısında hayal kurup, suya salmaktır sevdalarını
Sur dibinde beslediği umutlarını
Surdan aşağıya atmaktır büyüyünce.
Her çocuk bakmıştır bu şehrin uçurumundan aşağıya

BİTTİ DEMİYELİM
Bana bir şiir yazar mısın demiştin ya, yazdım işte
Demek Yazmak için önce yanmak gerekiyormuş
Artık Mürekkebi ateştendir sözlerimin.
Ben yazarken kaç bin defa yandım bilmiyorum
Sen dinlerken dayanır mısın onuda bilemem.