Ayrılığın şiiri Şiiri - Mustafa Çap

AYRILIĞIN ŞİİRİ
Karanlıkta gölgeler büyüttüm sokak lambalarıyla
Yokluğunu türkü yaptım, göğsümü çatlatarak okudum
Ahh benim girdabım
Dönüp dolaşıp içinden çıkamadığım
Yada içimden çıkaramadığım
Hayalin gözlerime bir veda havasıyla dokunur
Yalnızlığın sardı artık gönlümü,
Sensizliği kabullendim ama gel gör ki
Çaresizliğime inat, hep geleceksin umuduyla usanmıyor arsız yüreğim.
Ne zormuş bee,
Yarin yokluğunda hayaline Umut bağlamak.

Sanırım öldüm sen gittiğinde
Hatırlamıyorum sonrasını
Öyle yapayalnız dertte kederde
Kendim ile kaldım bu cehennemde.
Gittiğin yere her gün uğradım
Sana gelecek Bir yol aradım
Yıllar sana değil hasrete çıkar
Dokunur özlem'in içim dağılır.

Güneş boşuna doğmasın
Sabahlarımı gömdüm artık
Gecenin kara tavanında yıldızlar birikmesin
Kör ettim gökyüzüne seyrimi
Hayata bile baş kaldırıp hiçe saydım artık
Ölüme de cürret ettim
Aslında ben öleli çok oldu
Çünkü hiç sağ çıkamadım yokluğundan.

Gittiğin yere her gün uğradım
Sana gelecek bir yol aradım
Yollar sana değil hasrete çıkar
Dokunur özlem'in içim dağılır.
Şiir: Mustafa çap