Mustafa Çap Şiirleri - Şair Mustafa Çap

BİTTİ DEMİYELİM
Bana bir şiir yazar mısın demiştin ya, yazdım işte
Demek Yazmak için önce yanmak gerekiyormuş
Artık Mürekkebi ateştendir sözlerimin.
Ben yazarken kaç bin defa yandım bilmiyorum
Sen dinlerken dayanır mısın onuda bilemem.

DÜNYACA KARDEŞ OLALIM
Kıtmir misali yüz yıllardır uyuyoruz
Artık çıkmamız lazım karanlık mağaralardan
Dünyaca kardeş olalım
El verelim kardeşliğe
Ellerinde savaş biriktirenlerin, utanç düşürelim yüzlerine

GİDERSEN NE OLUR
Aşk dediğin bir arkadaşın gayesi, gönlün ibadetidir
Sen gönlümün kıblegahı oldun, her yanım sana dönük
Benden gidersen eğer her yanım ölür.
Gidersen ne olur biliyor musun
Güneşsiz kalır, karanlık olurum

GÖNÜL
Neden bilinmez,
Hep sana ait olmayana gideri Gönül
Zaten sahip olmak değil, ait olmaktır aşk
Ve Gönül aşka taliptir hep
Hiç bilmediğin bir adrestir gönlüm mekan kurduğu yer

İNSAN
Bizi sevgisi ile yaratan Rahman'ın adıyla başlamalı her söze
O'nun adı, O'nun sözü dolanmalı dilimizde
Onu anmayan dil, çok konuşan lüzumsuz sözdür alemde
Varlığın her zerresinde aşk ile O var
Boşuna dolanmayalım yeryüzünde

Sevdaları boykut etmiştim tamda,
Tamda idamla yargılıyordum sevgiye dair herşeyi,
Ve asıyordum artık yüreğimi yalnızlığa,
Arasıra artçıl sallanırım bu doğru
Belkide bu yüzden tutunamadım hiç birşeye, hiç kimseye.
Uğruna savaşıp yenildiğim sevdalardı belkide beni aşklara cellad eden.

ONSUZ GİDEMEZSİN
Çok seversin imtihandan geçersin,
Akıldan, maldan, candan geçersin.
Önüne kainat sunulsa, sen sevdiğim dersin
Gönül dergâhında onu anar, onu seyredersin
Belki candan öteye geçer, ona canından verirsin

SENDEN AYIRMA BENİ
Seni sevmek hayatta en öldüğüm yerde yeniden dirilmektir
Sensizligi düşlerken bile, ne tufanlar gördü bu gönül bilemezsin.
Gelde dindir içimdeki tufanları
Selamete erdir sensizliğin içimde harab ettiği memleketi
Haylaz bir çocuk oluyorum seni düşününce

Nerden başlasam bilmiyorum
Heybemde sadece kahrını taşırım bütün zamanlarım.
Her asırda yeniden girmişim hayata,
Defalarca dağıldım ve yeniden başlamışım kendimi aramaya,
Ben uslanmadım iyi olmaktan
Kötülerde iyiliği öldürmekten.

SEVENİ ÖLDÜRMEK
Daha önce hiç kurulmamış hayaller kurup avuturum kendimi
Yürüdüğüm her sokağın sonunda seni bulurum
Fakat dokunamıyorum diye sokaklara küserim
Bakamadığım gözlerindeki ela ile ısıtırım üşümüş ellerimi
Sen gittin ya, o günden sonrası ölümdü