Bitti demiyelim Şiiri - Mustafa Çap

BİTTİ DEMİYELİM
Bana bir şiir yazar mısın demiştin ya, yazdım işte
Demek Yazmak için önce yanmak gerekiyormuş
Artık Mürekkebi ateştendir sözlerimin.
Ben yazarken kaç bin defa yandım bilmiyorum
Sen dinlerken dayanır mısın onuda bilemem.
Gelişin Güneş kadar Aydınlık,
Gidişin ay kadar sessiz ve mavimsi bir ışık.
Ne gece ışıksız olur ne gündüz.
Tıpkı bendeki sen gibi.
Her ayrılık aşka ihanet değil ki
Bazen kıyamamaktan geçer ayrılığın yolu
Tıpkı sendeki ben gibi.
Seni seviyorum sözcüğüyle başlayan biz
Şimdi Seni seviyorumun ayrılığındayız
Biz buna ayrılık değil de,
Bir başka hayatta buluşmak dileğiyle diyelim.
Bitti demiyelim olur mu,
Daha başlamadık ki,
İlk defa aşık olmanın verdiği telaş olsun bunun adı.
Tanımadığımız bir eylemdi sevmek,
Emek olduğunu anlayamadık,
Sevince, sevdiğinde yok olman gerektiğini bilmiyorduk sadece.
Birbirimize geç kaldık,
Bu kadar sevmenin zamanı bizden geçmişti diyelim,
Ama ne olur bitti demiyelim.
Zehirden öte karanlık gecelere kalmayalım
Ben senin mavi gözlerinde kurduğum hayalleri bırakamam,
Zeytin karası gözlerim ne olacak söyler misin
Mavi gözlerine bu kadar alışmışken
Şimdi simsiyah bir boşluğa mı baksın.
Ne olur bitti demiyelim.
Konuşma, dinleme, bakma
Ama ne olur alıp gözlerini gitme benden.
Sen gözlerini kapatırken bile ben ölüyordum,
Şimdi gidersen ne olurum bilmiyorum
Ben senin şarkılarına aşıktım.
Şarkı okurkende sesine.
Tamam kabul ediyorum belki çekilecek gibi değilim,
Al kalbimi bin parçaya böl istersen razıyım
Ama bakışlarını alma gözlerimin içinden.
Dost gibi, arkadaş gibi, ne istiyorsan o ol,
Yeter ki yanımda kal olur mu
Sen yokken ben öksüz bir çocuk gibi kalırım bir başıma,
Gerçi ben diye birşey kalır mıyım bilemem
En son iyi geceler demiştin,
son iyi geceler olduğunu, güne ayndınsız kalkınca anladım.
Meğerse sen günaydın demeyince benim günüm ağarmazmış.
Ve o günden sonra sağ sol kavgaları başladı bende,
Mesela Sağ elim duygusaldır
İnatla uzanır telefona, sana yazacak,
Sol elim ise devrimci, direnmeyi seçti
Sağ elime baskın oldu.
Oysa ben seninle planlamıştım soldan yürümeyi,
Sol yanımı sana verip, seninle komünist şarkılar okuyacaktık daha.
Hatta aşk şarkılarını bile, devrimle harmanlayacaktık.
Seninle daha çok direnecektik imkansız sevdalara
Başkaldıracaktık yalandan sevgilere
Herkes bizden bir tutam aşk alacaktı .
Beraber yürüdüğümüz sokakların,
Bir yanı aşk Bir yanı devrim kokacaktı.
Şimdi yoksun öyle mi,
Yani ben bu sokaklardan yalnız mı geçeceğim
Gözlerindeki maviye yolculuğum bitti mi.
Bittiyse eğer
Senden sonrası uçurumdur.
Şimdi kapat o mavisine aşık olduğum gözlerini
Düştüğümü görme
Sen mavi bakarsın, oysa Ölüm karadır
Ölümün mavisi yoktur .
Ve şimdi bende gidiyorum
Bir Ömür boyu, kendimi yanında bırakarak gidiyorum
Öyle bir gidiyorum ki,
Bir daha asla ayrılmayacağın kadar
Bir daha asla bensiz kalamayacağın kadar gidiyorum.