Çare yok yüreğimin matemine yasına
Düştüm çıkamıyorum bir derdin halkasına,
Kurtulamam sığınsam dağ'ların arkasına
Vakti\dir ecel gelsin, ölüm dileniyorum
Yaşadığım her güne, bıçak bileniyorum..
Ne çektiğim acıyı nede üzüntümü bil
Ne teselli ol bana nede gözyaşımı sil,
Var git kendi yoluna kurduğun düzenine
Bana uzak ol yeter ki dilediğince sevil,,
Ne sahip çık sevgime nede koruyup kolla
Ne zaman sessizlik çökse odama
Hüzün etrafımı, sarıp sarmalar,
Işıklar yetmez olur, akşamlarıma
Hangisine koşsam, karanlık odalar...
Yıldızlar gecemi, aydınlatmıyor
Bana sorma içimdeki yerini
İnan bana anlatacak
Sözüm yok,
Sana sunmak istesemde kalbimi
Utanırım söyleyecek
Kor alevler içinde bir yanıp söner gibi
Öfkeli cellatların kılıçlarında durdum,
Boğazıma düğümlü küfürler kuyu dibi
Bir silah şakağımda kendi kendimi vurdum..
Aşkınla dillere düştüm
Diyardan diyara göçtüm
Kadere talihe küstüm,
Yetmezmi yar ettiklerin
Revamı bu çektiklerim...
Şüphen mi var sevdiğimden söyle yar
İki gözüm iki çeşme ağlatma,
Her sözünde ayrılığa meyil var
Bana kaybetme korkusu yaşatma...
El diline düştü adım silinmez
Yazık sana acıyorum zavallısın gözümde
Bir leke gibi kaldın ama yalnız geçmişimde,
Hadi git yollarına engel olmayacağım
Hep yanlışlarımda kal,gelme gerçeklerime.
Pişman olursan birgün bu sözleri hatırla
Direnmekti yaşamak
Çocukluğa, gençliğe
Olgunluğa ulaşmaktı,
Sevgiydi, saygıydı her bir basamak
Geceden güne koşmaktı
Emekti, alın teriydi
İçimde bir ses boğuyor beni
Bir korkuya kapıldım ki
Kurtuluşum yok,
Bitmeyen sancılar sardı bedenimi
Çekip çıksam kapıyı
Gidecek yerim yok...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!