Yazım sensin kışım sensin
Sığındığım tek bedensin
Öleceksem sen öldür yar
Bana can veren de sensin..
Gözüm yok iki Cihanda
Sende bitti bende hala varolan herşey
Heba ettin sana sunduğum aşkı
Giderken yüzüme bakıp demedin birşey
Hiç haketmedin gözümden dökülen yaşı,
Sahip çıkmadın gönlümde kaldığın yere
Gözlerine perde inmiş
Dik yokuşlar sıralanmış
Etrafında görmüyorsun,
Bir ateş çemberindesin
Köz köz olmuş yanan bağrın
Sönmüyorsun.
Yalnız senin hasretini çekiyor
Seni özlüyorum yemin ederim
Sensiz hayat ölüm gibi geliyor
Ölmüşüm say, ki ölü’den beterim..
Reva değil hasret terazisinin
Ne büyük bir yanılgı
Ne büyük bir yıkım bu
Anladım bitmeyecek, geçmeyecek kaygılar.
Bazı şeyler değişmez
Ve daha da acısı
Müebbetlik duyguların
Dik duruşu aklı çeler,
Şiirlerin şarkıların
Tesellisidir cümleler.
Hücresine mahkum özün
Bazen öyle canın yanar
Ölecek gibi olursun
Kederin ruhundan taşar
Gözyaşı'nda boğulursun,
Yutkunursun bir cümlenin
Ağır kelimelerini
Çatısı akan evimde hazandan hüzün kaldı
Yer yatağım soğuk, yastığım soğuk.
Çatlamış duvarlarda siyah beyaz resimler
Çerçevesiz duruyorlar, ifadeleri donuk..
Masamda kırık kadehler ve görmezden geldiğim
Benim ıssız şehrimin kıyısı yok denize
Yakamozun o eşsiz ruhunu bilmiyorum,
Yıldızların gülüşü düşmez hiç gölgemize
Gecenin görkemini üstüme giymiyorum..
Buğulu penceremin paslanmış demirleri
Olur ya birgün beni arayıp bulamazsan
İz bırakıp gittiğim o yollara sor beni,
Alışmak istemeyip yokluğumda durmazsan
Sensiz yas eylediğim o yıllara sor beni...
Kahrolup yalnızlığın en ücra köşesinde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!