Sorsan beni nerde nasıl
Kaç gecedir düşmek deyim
Soğuk kaldırımda fasıl
Geceyi gün etmek deyim..
Nasırlanmış ayaklarım
İstanbul'un tebessümü kayboldu neredeyse
O şen kahkahasını, gülüşünü özledim,
Serin rüzgarlarında sahilinde uçuşan
Martıların çığlığını, danslarını özledim..
İstiklal'in yol boyunca huzur veren suretini
Hep bir koşuşturmaca
Hep bir huzur özlemi
Hep maruz kaldığımız
Acılar ve depremi,
Yıkıldık birer birer
Yabancılaştık sonra
Saklayıp hislerini gururun kisvesine
Geç kalmasın kalemin, aşk acısı çetindir
Söyle bilsin kalbinin en ücra köşesine,
Bir başkası yazarsa sözün dili derindir
Erkek yazsın şiiri, kadın zaten şiirdir..
Şu ruhumun aynası hırçın bakışın
Beni benden alarak ummana katar,
Karşı koysam nafile her çırpınışım
Gittiğin her limanda bir gemi batar..
Tek bir adım atmaya yok cesaretim
Aşktan konu açılsa ayrılalım diyordun
Hiç inanmadım ve hep
Şaka zannediyordum,
Ne zamanki toplanmış sana ait eşyalar
İşte o an anladım beni terk ediyordun.
Bir kulum alelade ha bire tökezleyen
Öksüz kalmış bendini acılarla közleyen,
Yarını varmış gibi hayal üstüne hayal
Gelmeyecek huzurun yollarını gözleyen..
Bir damlayım denizde dalgaların yuttuğu
Şu can yangınlarının bilirim yok çaresi
Kırıldıkça başa dönüp yeniden kırılacak.
Hüzün eşiklerinde bitecek hikayesi
Vakitsiz gelen acıyla kapısı çalınacak..
Dört duvar arasında yükselirken çığlığı
Kaçırdım son vapuru da
Bugün de gidemedim
Yol büyüdü gözümde, yol çekilmez geliyor..
Olmaz diyenler haklıydı
Yoktu hiç oluru da
Kestim ümidi bende, o da bunu biliyor..
Kilitsiz demir kapılar
Ardında yıldızlı gece
Gölgesi çıplak ağaçlar
Yol kıvrılır dönencede,
Toz duman içinde şehrin
Büyüsü bozulur sonra
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!