Sustum
Boğazımda onca düğüm, kalbimde onca acıyla
Kül rengi seyir defterimde
Karanlık üç beş anıyla..
Sustum
Belki yetmişlerinde belki fazlaydı yaşın
Yılların yorgunluğu yüzünde, ellerinde,
Solgun bakışlarına gizlediğin gözyaşın
Ve imkansız bir huzur vardı hayallerinde.
Yıllar hiç acımadı hızla akıp giderken
Gönlüme zincir vurup zındanına koysan da
Kıymetini bilmezsen çekip gider bilesin,
Türlü hayaller kurup beni inandırsan da
Kol kanat germez isen söyle seni neylesin..
Senden ayrı geçen zaman
Bilsen nasıl acımasız
Tam kalbimde tam şuramda
Bir yara ki savunmasız,
Yokluğun ölümle kıyas
Yokluğun buğulu beyaz
Sen gireli şu gönül bağlarıma
Düştüğüm yangınlarım ayan oldu,
Gülüp geçtin masum duygularıma
Her gece uykularım ziyan oldu.
İçkiden değildi düşkün hallerim
Bir ailem yokmuş gibi
Evim barkım yokmuş gibi
Bir toprağım, bir sokağım
Memleketim yokmuş gibi,
Sürüklenip duruyorum
Öz vatanım, öz yuvam da
Aç gözünü
Göz bebeğim, uyan gidelim..
Bu karanlık şehir bize iyi gelmedi,
Örttü üstümüze kara kışları
Değişmedi mevsim hiç, bahar gelmedi.
Her geçen gün daha fazla
Hissedip yokluğumu
Kat kat giyinsen bile
İnan üşüyeceksin...
Anılar tokat gibi
Gecenin siyah rengi titrer mum ışığında
Gözlerim alacalı bir hayale takılır,
Kehribar gülüşleri kalbime aktığında
Bütün duvarlarımda kor bir ateş yakılır.
Yedi sarı kelebek yedi ayrı çiçekte
Kahrolurum gözlerinde yaş görsem
Sen ağlarken gülmek haramdır bana,
Ben susuz kalmış mecnun’um çölüm sen
Senden başka herkes yalandır bana.
Mabedime doğar ışıktır yüzün
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!