Ne zaman yalnız kalsam
Şarkılara sığındım
Hep seni düşündüm ve
Hep bu yüzden dağıldım,
Çıkamadım içinden
Çekilmez şu hayatın
Bir kulum alelade ha bire tökezleyen
Öksüz kalmış bendini acılarla közleyen,
Yarını varmış gibi hayal üstüne hayal
Gelmeyecek huzurun yollarını gözleyen..
Bir damlayım denizde dalgaların yuttuğu
Parıltılı bir dünya
İçinde binbir surat,
Lüxe düşkün hayatlar
Para, pul, mücevherat,
Cep sağlam rahat yerinde
Şu can yangınlarının bilirim yok çaresi
Kırıldıkça başa dönüp yeniden kırılacak.
Hüzün eşiklerinde bitecek hikayesi
Vakitsiz gelen acıyla kapısı çalınacak..
Dört duvar arasında yükselirken çığlığı
Kaçırdım son vapuru da
Bugün de gidemedim
Yol büyüdü gözümde, yol çekilmez geliyor..
Olmaz diyenler haklıydı
Yoktu hiç oluru da
Kestim ümidi bende, o da bunu biliyor..
Aşktan konu açılsa ayrılalım diyordun
Hiç inanmadım ve hep
Şaka zannediyordum,
Ne zamanki toplanmış sana ait eşyalar
İşte o an anladım beni terk ediyordun.
Açmasın bahçende artık o güller
Ötmesin bağında,aşkla bülbüller.
Lal olsun hep seni söyleyen diller
Adını anacak kimse olmasın...
Terketsin dostların yapayalnız kal
Bir çığ gibi düşerken bakışların
Yüreğime hançer misali değdi,
Sığmadı içime kalp atışlarım
Aşk değilse beni tüketen neydi...
Korkular sardı çehremi sinsice
Farketmiyor artık ne gün ne gece
Zamana yenildi kısacık ömrüm,
Başına geleni bilircesine
Nisan’ın hüznüne kapıldı gönlüm...
Hedefinde kaldı kırık kalplerin
İlk kez bir yağmurda ıslanır gibi
Sessizce ağır ağır yürümekteyim
Merhamet arar gibi yorgun ayaklarım
Aldığım her nefeste tükenmekteyim
İstemesemde yalnızlık gölgeme vurur
Lanetlenmişcesine karşımda durur
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!