Selma Şanal Şiirleri - Şair Selma Şanal

Dalına bülbül kondurmam
Bağında güller açtırmam,
Artık seni umursamam
Ölmez sağ kalırsam eğer...

Bakmam artık gözlerine

Yıllarca üstümde, ağır yüklerle
Taşıdım sandığım, sevdamız vardı,
Umutsuz hayallere, saldığım köklerle
Birde sonu gelmeyen, kavgamız vardı,
Ne sen gururundan, vazgeçip geldin
Ne ben bir özüre, bir boyun eğdim,

Tutunamadım bir türlü sana
Solmuş yapraklar misali
Savruldukça savruldum
O kadar yakın ki bakışların
Yakar canımı,
Ve bir o kadar da uzak...

Hasretin bir çığ gibi yağar gönlüme
Her damlada görülen izde sen varsın.
Bir tebessümün ömür katar ömrüme
Bakınca kaybolduğum gözde sen varsın..

Sana çıkan yollarda engeller dizi

Takvimden son yaprağı, kopardım attım bugün
Dertleri sıralayıp, bir bir anlattım bugün,
Mühür vurdum kapısına, hasret kokan evimin
Ayazına aldırmadan, sokakta yattım bugün…

Ağladım gözyaşımı, içerime akıttım

Şu yüreğin yanarda
Bir damla su dilerse
Göz pınarlarım sana
İste,çağlar sevdiğim...

Acılar bedenini

Şu gönül dergahının, çemberinde dönerek
Kaç kez yanılacağım hislerinde sevgili,
Beyhude ömür geçip gidiyor acımasız
Tek kelime etmeden, dizlerinde sevgili..

Yanı başında ömrüm tükenirken apansız

Yazım sensin kışım sensin
Sığındığım tek bedensin
Öleceksem sen öldür yar
Bana can veren de sensin..

Gözüm yok iki Cihanda

Sende bitti bende hala varolan herşey
Heba ettin sana sunduğum aşkı
Giderken yüzüme bakıp demedin birşey
Hiç haketmedin gözümden dökülen yaşı,

Sahip çıkmadın gönlümde kaldığın yere

Gözlerine perde inmiş
Dik yokuşlar sıralanmış
Etrafında görmüyorsun,
Bir ateş çemberindesin
Köz köz olmuş yanan bağrın
Sönmüyorsun.