Anlatsa da anlamazsın halinden
Acıyı canından can kopan bilir
Gece gündüz sönmeyen ateşinden
Yanmayı bağırına kor düşen bilir..
Kalmamışsa yaslanacak bir dağı
Kalbim hasretini yendi
Yok hükmünde bir efendi, zor artık,
Sırları ifşa edildi
Bundan sebep örselendi
Onun için bir gelecek yok artık...
Ve sancılı bekleyiş çıktı karanlığından
Yerle yeksan olunca büsbütün köşe bucak.
Zaten başına buyruk gidişi inadından
Ne vardı bir hiç'liğe pervasızca koşacak..
Kırılmış metaneti yığılmış dizlerine
Acılarla yoğruldum yine zamansız
Süngüsü yüreğimde paslı demirden,
Hiç bu kadar derinden hissetmemiştim
Paramparça bedenim binbir yerinden..
Hayatın perdesini aralayıp bakınca
Boynumda ki zinciri görüyorum gölgemde,
Gözümde biriken yaş yanağımdan akınca
Devrilir yaşlı çınar bin asırlık gövdemde..
Acının tarifi yok yaralanmış ruhumda
Yanıyor kandilleri yine perili köşkün
Kırık pencerelerde uçuşuyor perdeler,
Derin çatlaklarından geçerken sarhoş rüzgar
Şeytan pusuda sanki karanlığı irdeler..
Duvarı süsler eski yağlı boya bir tablo
Öyle mahsun öyle yalnızlaşmışken
Kaderim borçluydu son bir şans bana,
Gönlüm artık elden dilden düşmüşken
Kendime küsmüşken rastladım sana..
Yağmur mevsiminin koynunda yattım
Aleyhime işledikçe acımasızca zaman
Beyhude yüreğimin her köşesi toz duman,
İliklerime kadar işlemişken varlığın
Ölesiye bir korku var şimdi ruh’umu saran..
Sen gidersen gönlümün ışıkları sönmez mi
Gözlerimden akıp giden yaşlarla döktüm seni
Canımdan can gitti ama kalbimden söktüm seni,
Uzayıp gider gecenin korkulu kuytuları
Veda eder gibi son kez uykumda öptüm seni..
Bu çaresiz, bu zavallı, ihtimalsiz arzular
Yazım sensin kışım sensin
Sığındığım tek bedensin
Öleceksem sen öldür yar
Bana can veren de sensin..
Gözüm yok iki Cihanda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!