Selim Akgün Şiirleri - Şair Selim Akgün

Daha ileriye atlamak için iki üç adım geri gitmek gerekir ya,
sen onun için mi gelmiştin bana?
Yükseğe sıçramak için biraz alçalmak gerekir ya,
bu yüzden mi alçaklaştın son zamanlarda?
Unutma; aldığın ahlarla gireceksin toprak altına...

Bugün pazar...
Pazar olsa ne yazar;
Her her pazar,ertesilerin mezarını kazar...

Odamın tavanından damlayan çatlak gün ışığı,
Kurutuyor yenilikleri.

Ben artık aynı duvarlara çarpıp aynı zemine aynı şekilde farklı ümitlerle düşmek istemiyorum.
Aynı koridorda volta atıp aynı adımlarla farklı yollara susamak istemiyorum.
Dört duvarın her birini gözlerimle kazıyarak pencere açmaya çalışmak,
prangalarıma özgürlük ninnileri söylemek istemiyorum.
Kendime, düne, dünyaya karşı attığım havluyu yerden almak,
onu beyaza boyayıp yenilerle barış adına sallamak istiyorum.

Boş ver dediğim ne varsa,
Doldurup geri versem,
Açsam yüreğinin kapaklarını,
Zorla içirsem...
Bilirim, yine yarım kalır yutkunmalar,
Nefes alışlar, tat almalar…

Üzerinde emanet durduğum iki yakaya düğme oldum.
Gövdeme birkaç delik açtılar, boynuma ait olmadığım bir yaşam astılar.
Önemi olan her şeyin içinde ben yokum.
Dışındayım ama en dibine kadar indim kuyuların.
Yazgısı içinden iğneler geçerek başlayan bir kahramanın tozu pembe olur mu zaten?

Ali gel. Ali ata bak. İpek topu tut.
Sonra,
Ali de, İpek de devrin saflığını yitirdi.
Ali, gel diyen herkese gitti.
Sonra git dediler gitti.
Her gidişte, çocukluğunu özledi.

Her yürek, kendi renginden olanı hak eder.
Kısmet bu, fazla zorlama.
Durup durup sorgulama.
Elbet renginden olan, bir yerde seni bekler.

Kayıplarına kayıp ekliyorsun hayatımı izlerken.

Sevgili değersizler,
Değer kelimesini eğer kelimesine arkadaş ettiğiniz için teşekkür ederim.
'Değer' verilirmiş,
kişi verilen değeri hak ediyorsa 'eğer'...

Gözleri kapalıydı dünyaya fakat; dünyanın gözleri ona açık
Şaibe yok ki,gördüğü rüyalar rüyasında bile suretinden güzel değildi
Dudakları...Dil lügatıyla anlatılacak kadar basit değildi,kelimeler önünde eğildi...
Farkında değildi ama; karların üzerinde biten bir kır çiçeğiydi.
Belirsizliklerin içinde tek resim karesiyle, farkı bile farklıydı,bariz belliydi...
Bu suret...Bu yürek...Ve bu güzel parçaların bütünü;

B'aşka bir şey söyle rüyalarımdaki sevgili...
Bir şey söyle de,kaldır perdeleri;
Gerçek gözle de göreyim rüya gibi sevgini...