Bir adım attım, iki geri saydım.
Bir deva buldum, iki yara sardım;
Hayatın kıvrımlı dudaklarına vardım saydım:
Kavuşmak üzereyken dökülen susamlardandım.
Bir bama dokundum, iki sus saydım.
Bir insanı yüceltmenin en kolay yolu ona övgü kalıbına batırılmış sövgü cümleleri vermektir,Sen kısa yolu seçme.Kalıbı sövgü görünse de; o,değerli olanın kalıp değil içerik olduğunu er geç çözecektir...
Hadi diyelim ki şimdi sen gittin,
Hadi diyelim,gidişinle ben de bittim
Hani Mutlu filmlerin mutsuz sonlarını sevmezdin?
Ah be kadın,tek seyirlik bir filmmişim gözünde
Ömrümü patlamış mısır gibi yedin bitirdin...
Biliyorum, sen de biliyorsun.
Kalemin kapısını çalan her kelime,
Yüzünün çukurlarından fışkırıp da geliyor.
Biliyorum imkânsızız artık söyleme.
Sana ne!
Ben seni şiirlerde seviyorum…
Niyetim güzel şiirler yazmaktı bu gece
Diyetim ödenmemiş olacak ki,çıkamadı kalemden tek bir hece bile...
Malumiyeti sezemedim,
Şiir beni yazdı bu gece,malubiyeti ezemedim;
Mutlu dizelerde ıslık çalarak gezemedim...
Üçü bir arada içiyorum seni
Mutluluk,huzur,sadakat
Gündüz güneşsin,gece ay;
G/itmezsin sen,
O sebepten içim rahat.
Bir beton yığını düşün, bir enkaz...
Devrilen, devrilmek üzere olan bütün her şeyin rengi külün rengine denk.
Bir mandalla tutturulmuş resmin o gerçeğin ortasına;
yüzüne de taşımak zorunda olduğun bir tebessüm emanet edilmiş; tutuşturulmuş.
O emanet tebessümü yüzüne tutuşturanlar,
Her insan bi şey kattı.
Kimi verdikleriyle, kimi aldıklarıyla...
Korkaklığınızın, çekimserliğinizin,
tembelliğinizin ve yapmadığınız
yapamadığınız her şeyin adına "kader" dediniz.
Savaşmadınız.
Kaçtınız, savaş suçu işlediniz...
Kusura bakmayın,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!