Çivisi çıkan yuvarlakta kimlik kazandığım kara parçasında,
tüm arayışlar, düne bakışlar geliyor tampon tampona.
İnsanın insana, insanın hayvana bekleyeceği sevgi koşuyor kıtlığa
ama yine ekonomi yine enflasyon duruyor başlıklarda.
Sansan da değerini en has altından
Sarraf anlar değerini,geçmişsin onlarca köprünün altından...
Hiç mi ibret almazsın toprak altında yatandan,
Hadi onu düşünmedin,utan bari atandan
Olmak istemez misin, yürekte bir ömür durmadan atandan?
Martıların arasında yalnız bir güvercinim.
Tutamam sevdaları,işe yaramaz pençelerim...
Bir şarkı tuttursa da yüreğim;
Cırtlak martı seslerinden duyulmaz ki sesim...
Belki martılar kadar keskin değil gözlerim,
Bir masal anlat bana
Bir varmışlar olsun,yokmuşlar kaybolsun
Evvel zaman içinde, kalburüstü tebessümler olsun.
Bir varmışla başladığın masal,varlığınla son bulsun...
Bırak yedi cüceler pamuk prensesle avunsun
Beklemek...
Sana geldiği halde,
Yine Onu beklemek...
Bedeni gelir,kendi firar
Bendeki Onun gelişini gözlemek...
Ben sende mutluluğu çıplak gözle görmeye çalışırken,
Sen hep fesat gözle elbisemin altındaki çıplaklığa odaklandın
Ah be sevgili,yokluğunu böyle giydirmek zorunda mıydın?
Körlük görememek değildir,körlük bir insanın görme organına sahip olup,bakmayı bilmemesidir...Gönül gözü açık olan herkes görebilir,bu gözle bakıp,fani dünyayı göremeyenler görme engellilerdir.
Topraktan yaratılmış olsa da,
Naçizdir bedenin,
Hükmün Dünya'ya yeter sanarsın
Toprak olacak kadar acizdir kefenin...
Körü körünelik mi?
Kalmadı,taze bitti be usta
Körüklü gülüşler mi?
Kömür de bitti be usta...
Sen iyisi mi kap ortan bir kürek,
Süpür küllerimi...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!