Greve girdi şiirlerim...
Ben ondan yalnızca aş(k) bekledim
Belki açlıktan öleceğim,
Ne fark eder ki,ondan önce de ölü değil miydim...
Değecek biliyorum
'Seni Seviyorum'
Kiminin ağzında dizeleri sonsuz bir şiir,
Kiminin ağzında tekerleme...
Madem severken tekleyeceksin hiç söyleme!
Adem gibi sev,
Susuşların kan kusuşumdur...
Konuşmak yerine susmayı tercih etmen,
Tüm umutlara göz yumuşumdur
Tüm umutsuzluklara gözlerimi yumdum ey ana yurdum
Topraklarına ihanetse sana tutsaklığım,
Sür beni en ücra köşelere..
Yazıp da karaladığım cümlelerimin ardından yazıyorum bu şiiri,
Biliyorum,söylersem yine fıtık olacak dilimin beli...
Bir türkü vardı ya hani,
Söyleyemediğim,benim için dinle diye söylemiştin,
Onu dinliyorum şimdi...
Kim söylese bu türküyü,sen söylüyorsun sanki...
Söz ile öz arasındaki kafiye bir tesadüf değildir.
Her sözün ardında,
Bir öz gizlidir aslında.
Mayası bozulmuş özden çıkan sözden
Yoğurt değil,cacık bile olmaz!
Sonra, üzmeye kıyamadıklarımız,
bir daha üzer mi diye korkar olduklarımız olur.
Gözümüzden bile sakındıklarımız,
“Gözüm görmesin! ” diye haykırdıklarımız olur.
Sayelerinde gülebildiklerimiz,
darbeleri sayesinde gülemediklerimiz olur.
Gösterdin ama elletmedin gelişlerine
Ahlaksız bir vedaydı seninkisi yine...
Hık dedi burnundan düştü sözlerin
Yansımasıydı laçka yüreğinin...
Gelgitleri vurdun yüreğimin kıyı şeridine
Ağlamak geldi yürekten,
Gözyaşlarıma duvar oldu olmamışlıklar...
Gözyaşlarım içime aktılar.
Keşkelerin intikamı töre cinayeti gibi acımasız oldu...
Kan yok,vahşet var.
Göz yaşı yok,geçmişin ıslaklığı var.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!