Selim Akgün Şiirleri - Şair Selim Akgün

Hayat istesen de istemesen de çizecek çizgisini yüzüne.Kimi kırık faylar gibi olacak,kimi akarsular gibi dümdüz...Suret yüreğin dışa yansıması bir nevi,yüzün kirlense de Allah suya temizleme özgüsü vermiş temizlersin,sen yüreğini temiz tutmaya bak.Onu kirletirsen eğer,yüreğini de temizleyemezsin o suyla,yüreğinin yansıması olan yüzünü de...Dudakların öyle kiraz gibi dolgun olmayacak belki ama iki dudağının arasından çıkan sözlerin hep doğru olmalı,doğruluk yaşlanmamalı dilinde,çürümemeli.İlk anne deyişin gibi temiz olmalı son sözlerin de.
Hayat istesen de istemesen de çizecek çizgilerini yüzüne evet,ama sen, senden sonrakilere nasıl bir yol çizdin izlemesi için bunu düşün.Eğri mi? Doğru mu? Engebeli yollarda pes etmemesi gerektiğini,engelleri aşmak için destek elinin sevgi olduğunu öğrettin mi gülüşünle?
Bir yol düşün şimdi,az ilerde ikiye ayrılıyor.Ve Sen zifir mi zifir günlerde,güneşe hasret,güneşi hiç görmemişken,onu görme hasretiyle tutuşuyorsun.Yolun biri çok engebeli,bir çok engel var önünde ancak sonda görünen dağın arkasında öyle heybetli bir ışık var ki,gözlerini alıyor,bakamıyorsun bile...Diğer yol ise dümdüz,engelsiz,engebesiz...Ve ışık; bu yoldaki engebeler kadar az ve küçük.Sen kolay yolu seçip mumu kendine Güneş edinme,Güneş'in üflendiğinde sönmeyecek kadar güçlü olsun; rüzgarlara,fırtınalara dayanıklı.Bırak Güneşe giden yol engebeli olsun,sen ona odaklan direk ve sadece inan,inan ki başarının yarısını tamamla.Mum er ya da geç sönecektir,güneş ise kıyamet koptuğunda...

Görmezden geldiğim, görmediğim anlamına gelmez.
Kulaklarımı tıkadıysam,
sesin kötü olduğunu biliyor olduğumdandır...
Daha önceniz neyse, daha sonranız odur benim için.
Değiştiğinizi umacak takat kalmadı yüreğimin dizlerinde...

Faylar geçiyor yüreğimden
İçimde artçı depremler;
Aylar doğuyor gün doğarken...
Ve aylar geçiyor yokluğunda,
(Y) oklar varlığımı vuruyor karavanasız...
Bir yürek bağırıyor hıçkırarak,

Susma!
Vur yüzlerine doğruları.
Onlar gibi olma.
Dilin sivri olması, çatal olmasından iyidir unutma!

Gözüne gelen uyku olayım,seni en güzel rüyalara sürükleyeyim
Hiç uyanma benden,seni rüyalardan ebediyete götüreyim
Terkedilmelerin olmadığı mutluluklar diyarında,sana sadakat evimi inşa edeyim
Derin yeşil gözlerine bir ömür bakıp,her bakışımda çocukluğumu dirilteyim...

Gitmelerin arasından sıyrılıp,ben hep sana doğru geleyim

Bu şiirin her harfinde kendi ismini bulacaksın
Sessizliğimin derinliğinden serinliğini yakacaksın
Yüksekliğinden düşüp,yükseğe alçaktan bakacaksın
Okurken bu dizeleri,pişmanlığın urganıyla keşkelerini asacaksın...
Sen biledikçe körelen yüzsüz bir bıçaksın
Kestiğin her umut fidanından zift olup akacaksın

Sen bardağın içinde,
Bir dudak payı bırakılarak doldurulmuş taptaze bir çaysın.
Oturup da dudak payıyla ilgilenme....

Çözemedim gözlerinin rengini;
Baktıkça çözüldüm.

Önce yeşili gördüm dağ esintileri ile.
Sonra mavisini denizin...

Tüm benliğimle bekledim seni
Tüm senliğimi yorgan yapıp,teninle bekledim güneşi...
Ellerimde ellerinin hasret kokan nefesi
Ve gözlerimde gözlerinin sürmeli izi;
Başlangıçlara adadım kağıda vurduğum her şiiri...

Yansımalar aynada,
Aynalar,aydalar...
Bütün gülüşler,şevki kırık faydalar.
Çarelere çare yok,faydasız faydalar...

Aya tutuldu güneşim,