Bir kez arkandan konuşmadım
Arkandan konuşma bana
Gülden bir ömür sonmuştum ya sana,
Külden de bir geçmişin olduğunu unutma...
Yokluklar varlığınla boğulacak,
Varlıklar, varlığınla katlanacaktı...
Bir küçük kız, yazılmamış şiirlerin müjdesiyle doğacaktı...
Ve kızımın adı 'şiir' olacaktı...
Bu 'acaktılar' havada kalmasaydı eğer;
Kimbilir ne umutlu şiirler yazılacaktı...
Kadın yarımdı...
Tek umudu yarındı
Ama dünleriyle yarınlara yaralıydı...
Esti rüzgarlar,döküldü yaprakları
Ama yıkılmadı
Çünkü o bir kadındı...
Yanlış anlaşılmaktan,
kendimi doğru anlatmaya çalışmaktan yoruldum.
Bu uğurda kaç defa örselediysem kendimi,
kendimden özür dilerim.
Beni yanlış mı anladılar?
Bıraktım öyle kalsın.
Pardon bayan afedersiniz...
Artık beni affeder misiniz?
Yapraklarım açacak;
Yazdığınız kara yazıyı silerseniz...
Lütfen bayan biraz güler misiniz?
Belkiler tek aşıdır fukara aşıkların
Ve titrek ışığı yarınların...
İki zeytin,bir dilim peynir gibi az
Bir o kadar temiz,
Bir o kadar öz...
Belkilerini belinde taşıyordu belli ki...
Silah icat olalı aşıklık bozuldu niye ki?
En gerekli şeylerdendir aslında engerek
Çarpılmadan akıllanmaz insan;
Arada zehrini tatmak gerek...
Su içene de dokunur,
And içene de.
Sen,sendeki sevgiyi katlarıyla çarpıp ona sunuyorsan hiç çıkarsız ve O, senin üzerinde bölme işlemi yapıp sıfırı elde etmeyi amaçlıyorsa sürekli hesapsız,hadi durma ondan önce davran yap çıkarma işlemini düşünmeden.Koca bir sıfır olmak istemiyorsan bir bütünken,küsüratları çıkar ve elde kalan 'bir' ile yelken aç yeniliklere...
Unutma ki değerin karşındakinin seni görebildiği kadar.Öyle küçümseme kendini...O seni bölüp, önce kendindeki,sonra insanların gözündeki değerini sıfıra indirmeden,çıkart onu hayatından...Unutmaki ki,o işlemini senden önce gerçekleştirip senden koca bir sıfır elde ederse,ondan sonra karşına çıkacak insana sevgini,hayallerini,umutlarını,geleceğini ve tüm benliğini katlarıyla çarpıp versen de,yine sonuç sıfır olacaktır...Kimse senden önemli değil ve kimse vazgeçilmez de değil.Saplantılarından kurtul ki,umutsuzluklar bataklığına saplanıp kalmayasın...
Ateşle deva bulan gönül,bilmez suyun faydasını,
Alışmıştır yanmaya acıtsa da canını.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!