Koca bir ağaç denizinde tutunulacak bir dal olmaz mı?
Tutsam yüreğinden birinin, incecik dalı kırılmaz mı?
Koca çınarlar gerek bu adama...
İncelikten usanmış bir beden
Sağlam dallara yönelmişken,
Yemin olsun tüm yağmurlarımı yağdırdım bulutlarımdan aşk'a
Emin olsun ki tüm saklı gülüşlerin, beklerim...
Sarsılmalarıma bakma sen,
Yasla duvarlarıma sıcak gelişlerini...
Ne teklerim,
Ne düşerim...
Bitmelerin içinde başlangıçlara susamış bir bittim
İki tırnağının arasında çatırdattın zevkle bedenimi,başlangıcında bittim
Yalnız söylemeden geçilmez,ölüyorken ellerinde
O gülüşün yok muydu,ah işte ona bittim...
Bulutların üstünde danstır zaten seninle yaşam,
Kapatmışım gözlerimi mutluluk ezgileriyle ritim tutuyorum...
Teninin kokusu mu? ? Onu hiç sorma,
Ahenkten düşmek var yeryüzüne ama ince belini iyi sarmaladım... Ruhun gıdası bu ezgi işte
İşte aldı lezzeti ilk defa bu yürek...
Açma gözlerini! !
Eylül kalktı gitti.
Yerini Ekim’e verdi sevdiğim…
Yine beceriksizliğim üstümde,
Fincana koyamadan, köpükleri söndü kahvemin.
Söndü aydınlık, döndü karanlık;
Yazdığıma yazacağıma pişman ediyorsun
Bundan sonra senin için boş sayfaları yakacağım
Diğer yanağına bir gamze de ben kazacağım;
Önce gül tohumları dikip,
Sonra susuz bırakacağım...
Gülemeyeceksin...
Temiziz gaflet içinde ben ve bir de ben...
Temiz izler yok,sözlerinde sıcak gözlerin
Temyizde ikilik belgesi; sıcak duran laçka özlerin...
İnfazı verilmiş durunun,Suçu; bulanık olmak...
Haketmeyene uzatıp elini gönülden bir gül sunmak,
Gittiğini mi sanıyorsun sen?
Adımlarınla uzaklaştığını mı sanıyorsun benden?
Adına düğümlenmiş benliğimi görmüyor musun,geliyor her adımında peşinden
Adım dediğin nedir sevgili...
Her adımına adımı adamışım,
Gitmek diyorsun ya hani
Sırf yazmış olmak için başlıyorum bu şiire
Kelimeler,konuşmuyor artık benimle
Bedenim ruhsuz,ruhum terkeyledi senliğimi gidişinle
Kelimeler,konuşmuyor artık kalemle...
Dudaklarımda suskunluğun ıslaklığı,saçlarımda hüzün karları
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!