Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Şaşkın terzi söküğü seni düşünmek
Sesli bir şarkıya sevginle eşlik etmek
Aşk, dikişleri sökülmüş bir yürek
Ulu orta, özlemle sarılıp öpüşmek
Anla beni, tutsana üşümüş ellerimi
Sabırla yeşillenirmiş sevinin bağları

Kanlı sehpada bir dağ hüznü
Derelerde anlar su/skun
Başak güneşe müptela
Dalda çiçek arıyı bekliyor
Ölümün ilmeği boğazımda
Kalemin ucunda şiir üşüyor

Bana geldiğin gün kırık bir yürektin
Varlığınla kor ateşler yandı içimde
Bitti hazanlarım, düğün oldu hüznüm
Eylüldü gözlerin, aşk oldun gönlümde

Sen sevdalı yüreğimde kırık bir ok

Heder olmuş ömrün son demindeyim
Yüreğimin kasidelerinde mor elemler
Yalnızlığımın izini sürüyor nicedir aşk
Toprağın kokusunu getiriyor rüzgâr
Yağmur suyunu içiyor bir kuş göletten
Kimsenin bilmediği bir yer var gönlümde

Bir yaşam tohumu seç kendine, en umutlu bekleyişlerle olgunlaşsın
Yağmurlar ıslatsın aşka tutkun saçlarını, hüsranlar kaderin olmasın
Onurlu renklerle boya odanı, mevsimler sevda çatılarını asla yıkmasın
Dudaklarındaki mutluluk türküleriyle büyüt yüreğini, güneşin batmasın

Sürgüsü çekilmemiş koca bir tarihtir yaşadığımız
Yıllarca isimsiz sevdalar serpildi ozan toprağımıza
Yüklü trenlerde güz sonu bir yolculuktur yaptığımız
Islak yollarda boynu bükük bir çiçektir gördüğümüz.

Düşlerindeki ıslaklığın zerrecikleriyle günlerdir ben de sırılsıklamım şimdi. Yüreğimde dinmeyen bir yağmurun coşkulu sesi var. Kelimelerim utangaç çocukların korkusunu, yüreğim aşkına sobelenen bir sevda kaçağının deli adımlarını atıyor şimdi. Yüreğine sevinç taşıdığım iki oda, bir salon bir yüreğe fındık kabuğundan yapılmış bir sandalla gidiyorum adalarına. Uzağımda kalan yıkık bir kentte sayıyorum yüreğimin deli atışlarını. Bir bahar yatmış içimde ve uyuyor karlar içinde. Dalgaların üzerinde saçlarımın beyazlarında yitik bir mevsim, her şeye boş veren gençliğim, yağmurlu bir düş serabı gibi seninle ıslanıyorum sevdanın sokaklarında.

Bu gece de sensizlik gibi içeceğim hislerimi
İçsel bir travma gibi tırnaklayacağım tenimi
Nicedir şiire döndüm bedevi yüreğimi
Derinlerime ipler atma boşuna
Kendi dağımın kayasıyım ben
Açma en diri özlemlerin yataklarını

Hardır yar, gölgemi süpüren rüzgâr
Düştür bu intizar, fırtınaya koy arar
Yılgın gövdemde duruşunun izi var
Heceledim işte seni, yüreğimde har

Uzadı yine gece, ceplerimde yalnızlık

Korkuların dili çözülünce yırtardık yalnızlığın yorganlarını
Tutkularımızın hücresinde saklardık en deli yangınlarımızı

Şarap dolduruyor ömür kadehe
Mevsimler aksırıklı bir gökyüzü
Sararmış duvarlarda asırlık nem
Yalnızlık ruhumuzun hazin öksüzlüğü
Toprağın sırtında betonlar üşüyor!