Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Sen beni gurursuz birimi sandın
Ölsem de sözümü yemiyeceğim
Kendi yalanına kendin inandın
Sana ben geri dön demiyeceğim

Yansa da ciğerim kavrulsa bile

Yastığına sarıldım
Geceleri sen diye
Yalvarmaktan yoruldum
Yuvamıza dön diye

Eridim bitiyorum

DERT DÜŞTÜ

Umudumu yeşertip sabra sabır eklerken
Boşunaymış bekleyiş içime bir kurt düştü
Ellerimi açıp da gökten lütuf beklerken
Herkesin gönlüne aşk benimkine dert düştü

Yokluğundan sebep gözlerim yaşlı
İçimde volkandın sönmedin var ya
Umudum tükendi gönlüm telaşlı
Döneceğim dedin dönmedin derya

Ne adres bıraktın ne de bir iz var

Senin için ne umutlar besledim
Bahar yine sensiz geldi bu sene
Her düşümü dönüşünle süsledim
Bunca emek boşa gitti desene

Yağmurlarla suladım hep bahçemi

Hasretini uyuttum geceleri koynumda,
Çektiğim sancıları göreceğin yok senin,
Seni kaybettim diye üzüntüm de kaygım da,
Gittiğin o yerlerden döneceğin yok senin.

Varlığındı gönlümün saadeti mürvetim,

Son sözün hoşça kal elvedamıdır
Yeniden sevmeyi denemezmisin
Yokluğun gönlümün bir idamıdır
Gittiğin yerlerden dönemezmisin

Ayrılık gönlüme ateşten bir kor

Gözümden sakındığım
El mi koydun araya
Yoluna bakındığım
Dönmedin Ankara’ya

Ben bendimden taşarım

Hem gönlümden hem özümden
Düştün artık sen gözümden
Kırdım senin kalemini
Beni iyi tanırsın sen
Ölsem de dönmem sözümden

Gönlümüzden düşenler var
Kimseye ah dilemedik
Kuyumuzu eşenler var
Dost düşmanmış bilemedik

Onlardı hep sözümüzde