Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Çekip giden vefasızı
Ara ara düşünürüm
Geçmez oldu kalpde sızı
Kara kara düşünürüm

Baharımı kış eyledi

Öyle güzel öyle mutlu yaşarken
Bir anda geldi ve hoşca kal dedi
Biz bu sevda ile dolup taşarken
Aramıza girdi bir kara kedi

Gğlen vözlerimden yaşlar süzüldü

Yarınlarım kar altında
Üşüyorum üşüyorum
Ne umutlar var altında
Kürüyorum kürüyorum

Her sokakta her köşede

KARANLIK

Dertler kâbus gibi çöktü üstüme
Sözlerim karanlık hecem karanlık
Kader acıları döktü üstüme
Gündüzüm karanlık gecem karanlık

KARARDIM

Yar resmine baka baka karardım
Ayrılığın yüreğimde kor oldu
İlkbahara eremeden sarardım
Ağlamaktan bu gözlerim kör oldu

Gelecekten duydum kaygı,
Bizler kardeş değilmiyiz,
Hani yaradana saygı,
Bizler kardeş değilmiyiz.

Hepimizi yaradan bir,

İNSANLIK

Kalplerde merhamet uykuya dalmış
Bir canın bir canı alması anlık
Ne güven ne saygı ne sevgi kalmış
Allah’ım ne hale gelmiş insanlık

Bilmediği bir meçhule,
Koşar durur insanoğlu.
Hayat acı bile bile,
Yaşar durur insanoğlu.

Derman arar dizlerine,

Doğup büyüdüğüm şehir,
İsteyince benden mehir,
Dağlar aştım birçok nehir,
İstanbul’u özlüyorum.

Balatta bir gece kondu,

Bu dünyanın düzeni böyle gelmiş demeyin,
Ya komadan çıkarın ya da vurup öldürün,
Kendi hakkınız varken kul hakkını yemeyin,
Hiç olmazsa bu defa işçileri güldürün,
Ya komadan çıkarın ya da vurup öldürün.