Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Artık güvenecek kimse kalmadı,
Sensiz yolumuzu kestiler baba.
Ne boş doldu nede dolu almadı,
Sanki kolumuzu kestiler baba.

Özlemin büyüyor bu bağrımızda,

KEYFİM YERİNDE

Huzurluyum mutluyum
Kendimden umutluyum
Birine aşk doluyum
Artık keyfim yerinde

Olacağı oldurmuyor.
Pİşkin pişkin gülüyorsun.
Burnundan kıl aldırmıyor,
Kibir’inden ölüyorsun.

Zirvesine çıkıp dağın,

Alnındaki yazı değil sıradan
Silebilen var mı kim silebilir
Bu günde can verdi cana yaradan
Yarına çıkar mı kim bilebilir

Dünyayı gözünde büyütme sakın

KİM DEMİŞ

Herkes gönül gönüle
Dön de etrafına bak
Bülbül âşıkken güle
Kim demiş sevmek yasak

Ben toprağım toprak kokar üzerim
Ellerim hep nasır benim kardeşim
Ne dostu kırarım nede üzerim
Yattığım yer hasır benim kardeşim

Sevgi eken umut biçer her sene

KARMA KARIŞIK

Ben bende ki beni çoktan yitirdim
Artık hiç kimseye olamam aşık
Ömür sermayemi zaten bitirdim
Bugünlerde kafam karma karışık

Hani candan öte gördüğüm var ya
Benden uzak olsun Allaha yakın
Hani o çok kıymet verdiğim var ya
Bir daha canımı yakmasın sakın
Söyleyin karşıma çıkmasın sakın

Sabah sekiz akşam dokuz ya da on,
Asker edasıyla kasa başında,
Oh çeker mesai bittiğinde son,
Onlarca dert çile tasa başında,
Memur olamamış masa başında.

Yok ki mülküm yok ki malım
Yattığım bir kuru sedir
Saklı değil ayan halım
Yar canıma kastın nedir

Olmayana var mı dedim