Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Ne vakit aklıma gelirsen böyle
Bir yaprak misali savruluyorum
Bu derdin dermanı varsa sen söyle
Hasretin yakıyor kavruluyorum

Her gece isyanlar kopar içimde

Kapılmışım hasret fırtınasına
Oradan oraya savruluyorum
Gönlüm düşmüş derdin tam ortasına

Ayrılık ne kadar uzaktı bize
Neden yaprak gibi savruluyoruz
Ne dualar ettim hep ikimize
Şimdi hasret ile kavruluyoruz

Sanki üstümüze han çökmüş gibi

Kapıldım hasretin fırtınasına
Gürbetten gurbete savurdu beni
Düştüm bir ateşin tam ortasına
Sensizlik yaktı da kavurdu beni

Gittiğin bu yolun dönüşü var mı

Hasretinle doldum taştım
Fallar bizi kavuşturmaz
Dün sahilde çok dolaştım
Sallar bizi kavuşturmaz

Öyle bir acısın ki o vefasız yüreğin
Haddini aşıyorsun biraz olsun yavaşla
Geçte olsa anladım yokmuş bana gereğin
Kaybettiklerine yan ilk önce benden başla

Umurumda değil artık sözlerin
Canımı acıtan yakışlarında
Zamanla aklımdan çıktı gözlerin
Bir daha kaybolmam bakışlarında

Hayalinle dolu geceler bitti

Bu günlerde gönlüm bir hoş,
Hep bölündü duygularım.
Bir kadehte oldum sarhoş,
Azalmadı kaygılarım.

Senden bana hüzün kaldı,

Kapatmışsın odaya
Göremedim yüzünü
Ey be zalim kaynana
Yemedim ya kızını

Edecektik iki laf

Bir kelebeğin ömrü
Kadar bile sürmedi
Üç beş gün kadar kısa
Olmamalıydı bu aşk