Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Hep yalvardım yapma diye
Bende payen bitti inan
Bu kalbimden sapma diye
Çok zoruma gitti inan

ZORUNDAMISIN

Sensizlik gönlüme büyük işkence
Umudumu yıkmak zorundamısın
Bir mecnun leylasız yaşar mı sence
Hasretinle yakmak zorundamısın

Sana öylesine inanmıştım ki
Yar vefasız çıkmak zorundamıydın
Hemde ölesiye bağlanmıştım ki
Beni böyle yıkmak zorundamıydın

Dalıp dalıp gidiyorsun
Bilmediğim sorun mu var
Anlamadım ne diyorsun
Aklından bir zorun mu var

Bende herkes gibi kulum
Anlamadım sorun neydi
Açılmadı aşka yolum
Kader benle zorun neydi

Bu hangi vicdana sığar
Darlamayın artık beni
Sabırda bir yere kadar
Zorlamayın artık beni

Taş üstünde taş bırakmam

Bakma sen karalar bağladığıma
Bir ömür boyunca yağmayacak kar
Bakma sen durmadan ağladığıma
Benim umut dolu yarınlarım var

Nasıl her gecenin sabahı varsa

UNUTACAĞIM

Ben seni geride dünde bıraktım
Bu günden tezi yok kopacak bağım
Yırttım resimleri her şeyi yaktım
Yemin ettim seni unutacağım

Neden böyle esip duruyorsun ki
Rüzgâr da savrulan yaprakmıyım ben
Neden hep sırtımdan vuruyorsun ki
Üstüne bastığın toprakmıyım ben

Yüzüne her zaman sevgiyle baktım

TOPRAK NEYLESİN

Sen gibi zalimin değmesin eli
Aksini görenler çıkıp söylesin
Bana kalsa seni taşa gömmeli
Senin gibisini toprak neylesin