Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Boğulmuşuz bir hüzüne
Fırtınada hep savrulduk
Çıkamadık su yüzüne
Ne yazık ki dibe vurduk

Ağzımızda demir yular

Aklımı başımdan kalıpta gitti
Camı çerçeveyi kıracağım ben
Bütün umudumu çalıp ta gitti
Tutun yoksa dibe vuracağım ben

Gözümün önünü göremez oldum

Gözlerim kamaşıyor alamadım kendimi
Kız kimlerdensin söyle vallahi dibim düştü
Bir anda âşık oldum yıktın gönül bendimi
Bu ne güzellik böyle vallahi dibim düştü

Gözlerim yuvasından fırladı fırlayacak

Tarih oldum yaprak yaprak
Uğramadı ecel cana
Benim mayam eski toprak
Bana derler Dilber ana

Maraşta geldim dünyaya

Aynalardan okudum alnımın yazısını
Pusulanın suçu yok uzayan yollarımdır
Zaman nasıl dindirsin gönlümün sızısını
Gençliğin sadakası dilenci yıllarımdır

Neden hep ekside hep zarardayım
Hayat sınavında eleniyorum
Bu yüzden kaçağım hep firardayım
Kaderden merhamet dileniyorum

Ben nefsime zulüm ettim Allah'ım
Kendimi kaybettim bittim Allah'ım
Yandım da kavruldum tüttüm Allah'ım
Ellerim semada dilim tövbede

Dindir içimdeki sancılarımı

Gözlerime bakmaz oldu gözlerin
Gönlüm sanki bir kefaret ödüyor
Gün misali yine soldu gözlerin
Dilinde bir ayrılıktır gidiyor

Yüreğime hüzünleri ekme dur

Ben seni canımdan fazla sevmiştim
Anlarım kıymeti yok dersen eğer
İçimde büyük bir hazla sevmiştim
İki çift lafım var dinlersen eğer

Sevgimi bin değil çarptım yüz binle

DİRENİYORUM

İlk mahkeme karar yaz dedi hakim
Çileden çıkıcam direniyorum
Bu yirmi sene az dedi hakim
Canımdan bıkıcam direniyorum