Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Hasretini uyuttum geceleri koynumda,
Çektiğim sancıları göreceğin yok senin,
Seni kaybettim diye üzüntüm de kaygım da,
Gittiğin o yerlerden döneceğin yok senin.

Varlığındı gönlümün saadeti mürvetim,

Son sözün hoşça kal elvedamıdır
Yeniden sevmeyi denemezmisin
Yokluğun gönlümün bir idamıdır
Gittiğin yerlerden dönemezmisin

Ayrılık gönlüme ateşten bir kor

Ağlayan yüzümü güldürdün ya sen
Sensizliği bir an dener miyim hiç
İçimde dertleri öldürdün ya sen
Ben sana sırtımı döner miyim hiç

Cehenneme döner yokluğun canda

Sabrettim gün gelip dönersin diye
Sabrettim dönüp te seversin diye
Ümitle yaşattım duygularımı
Gelip te halimi görürsün diye

Gözümden sakındığım
El mi koydun araya
Yoluna bakındığım
Dönmedin Ankara’ya

Ben bendimden taşarım

DÖNMEK BİLMİYOR

Bu aşkın suçunu üstüme yıktı
Gönlümün yangını sönmek bilmiyor
Bir gece yarısı koynumdan çıktı
Vefasız gitti de dönmek bilmiyor

Hem gönlümden hem özümden
Düştün artık sen gözümden
Kırdım senin kalemini
Beni iyi tanırsın sen
Ölsem de dönmem sözümden

DÖRT DUVAR ARASINDA

Kan çekildi kanımdan
Her görüş sırasında
Canım çıktı canımdan
Dört duvar arasında

Hep umut içindeyim hasretle yaşasam da
Hafızama işledim o eşsiz gülüşünü
Resminle konuşurken oturduğum masamda
Dört gözle bekliyorum yar senin gelişini

DOST DEDİKLERİM

Başıma taç deyip buyur ettiğim
Kalbimi kırdılar dost dediklerim
Dertlerini görüp koşup yettiğim
Ömrümü yordular dost dediklerim