Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Yaraladılar

Gözyaşı dökerek bu güne erdim
Gönül defterimi karaladılar
Şu dost yüzlülere ömrümü verdim
Beni can evimden yaraladılar

Sokaklarda bulmadım ki canımı
Nedense hep acılarla yoğruldum
Sevda diye emdiler hep kanımı
Ben bu aşktan kaça kaça yoruldum

Hiç kimseden göremedim vefayı

Nasıl bir dünya bu nasıl bir düzen
Ömcümce dertlerden soruldum anne
Hep dostlarım oldu gönlümü üzen
Genç yaşta tükendim yoruldum anne

Sen güneştin bende aydım
Kalbin bundan emin olsun
Sensiz canı hiçe saydım
Dört kitaba yemin olsun

Aldığım her nefestesin

Halka hizmet için yandın,
Gariplerin eliydin sen,
Sevenlere taze bir candın,
Yenicenin gülüydün sen..

Evlerde hep ışık oldun,

YENİDEN BAŞLAYALIM MI?


Gönül pencereni kapamadıysan
Hadi gel hasreti taşlayalım mı?
Eğer sen de bensiz yapamadıysan

Yüreğine çokmuşum ben
Sevmiyormuş yanılmışım
Hayatında yokmuşum ben
Bir zalime yenilmişim

Bir öpeyim yanaktan
Torpil yapmış yaradan
Ev alayım Mamak’tan
Yer beğen Ankara’dan

Hep el ele gezelim

Gül sandığım diken çıktı
Yalan yanlış kurdu beni
Bütün umutları yıktı
Yerde yere vurdu beni

Gecelerde özlediğim

Öyle sözler duydum ki ben
Kırılmadık yerim mi var
Öyle kurşun saydım ki ben
Vurulmadık yerim mi var

Sevgi saygj hürmet bitti